JUSTICE FOR ARSHID

100 percent voting

---

---

JUSTICE FOR ARSHID

---

பிறப்பதற்கும் முன்பே தந்தையை இழந்த குழந்தை… பிறந்த பிறகு தந்தையின் குடும்பத்தாரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டது… இறுதியில் தன்னைக் காப்பாற்ற வேண்டியவர்களின் கைகளில் கொடுமைக்கு ஆளாகி உயிரிழந்தது.

நெடுமங்காட்டைச் சேர்ந்த ஒன்றரை வயது சிறுவன் அர்ஷித்தின் கதை வெளிவரும் ஒவ்வொரு நாளும் மனதை இன்னும் கனக்கச் செய்கிறது.

குழந்தையின் பிறப்பு பற்றிய தகவல்கூட அவன் தாத்தா சுனிலுக்கு தெரியாது. பேரனின் புகைப்படங்களையும் தகவல்களையும் அவர் சமூக வலைதளங்களின் மூலமே அறிந்திருந்தார். தனது மகனின் ஒரே வாரிசை ஒருமுறையாவது நேரில் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையும் அவருக்கு நிறைவேறவில்லை. குழந்தை உயிரிழந்த பிறகுதான் மருத்துவக் கல்லூரி காவல் நிலையத்தில் தனது பேரனை முதன்முறையாக நேரில் பார்த்ததாக கூறப்படுகிறது. இந்த தகவல் யாருடைய கண்களையும் கலங்க வைக்கும்.

அர்ஷித்தின் தந்தை அகில் உயிரிழந்தபோது, அகிலா மூன்று மாத கர்ப்பிணியாக இருந்தார். பின்னர் அவர் அஷ்கருடன் வாழத் தொடங்கினார். அதன் பின்னர்தான் குழந்தையின் வாழ்க்கை துயரங்களால் நிரம்பியது என உறவினர்கள் கூறுகின்றனர்.

அகிலா நடன நிகழ்ச்சிகளுக்காக பல இடங்களுக்கு செல்லும் போது, குழந்தையை அடிக்கடி ஒரு நடன ஆசிரியரிடம் விட்டுச் சென்றதாக கூறப்படுகிறது. அஷ்கர் குழந்தையை விரும்பவில்லை என்றும், அடிக்கடி துன்புறுத்துவதாகவும் அந்த ஆசிரியர் தாத்தா சுனிலிடம் தெரிவித்ததாக கூறப்படுகிறது.

குழந்தையைத் துறக்க முயன்றதாகவும் தகவல் கிடைத்தபோது, தனது பேரனின் உயிருக்கு ஆபத்து இருப்பதை உணர்ந்த சுனில், அவனை காப்பாற்ற பல முயற்சிகள் மேற்கொண்டார். குழந்தையை தன்னிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். இறுதியில் அர்ஷித்தை தந்தையின் குடும்பத்தாரிடம் ஒப்படைக்க ஒப்புதல் கிடைத்ததாக கூறப்படுகிறது. ஆனால் அந்த ஒப்படைப்பு நடைபெற சில நாட்களே இருக்கும் நிலையில், அந்த சிறுவனின் வாழ்க்கை துயரமாக முடிந்தது.

குழந்தை அனுபவித்ததாக கூறப்படும் கொடுமைகள் வெளிவரும்போது மனித மனசாட்சியே உறைந்து போகும். உடலின் பல பகுதிகளில் காயங்கள், தீக்காயங்கள் மற்றும் பழைய தாக்குதல்களின் அடையாளங்கள் இருந்ததாக விசாரணைகளில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஒரு குழந்தை பசித்தாலும் அழும், தூக்கம் வந்தாலும் அழும், உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டாலும் அழும். ஆனால் அர்ஷித்தின் அழுகையை கேட்க யாரும் இல்லை. அவன் வலியை உணர யாரும் இல்லை. அவன் பயத்தை புரிந்து கொள்ள யாரும் இல்லை.

மிகவும் வேதனைக்குரிய விஷயம் என்னவென்றால், அவனை அன்புடன் வளர்க்கத் தயாராக இருந்த ஒரு தாத்தா உயிருடன் இருந்தார். அந்த தாத்தாவின் கைகளுக்கு அவன் சென்றிருந்தால் இன்று உயிருடன் இருந்திருப்பானோ என்ற கேள்வி பலரின் மனதில் என்றும் நிலைத்து நிற்கும்.

இன்று அர்ஷித் இல்லை. ஆனால் அவன் அனுபவித்த வேதனைகளும், அவனை காப்பாற்ற போராடிய தாத்தாவின் கண்ணீரும் சமூகத்தின் நினைவில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

பேரனை உயிருடன் ஒருமுறையாவது பார்க்க முடியாமல் போன தாத்தாவின் வேதனையும், அன்பும் பாதுகாப்பும் தேடி அமைதியாக காத்திருந்த அர்ஷித்தின் வாழ்க்கையும் மக்களின் மனசாட்சியில் அழியாத காயமாகவே இருக்கும்.

இந்த உலகில் அர்ஷித்துக்கு கிடைக்காமல் போன அன்பும், பாதுகாப்பும், நீதியும் நம்மால் வழங்க முடியவில்லை.  

இன்று அர்ஷித்தின் குரல் மௌனமாகிவிட்டது.

ஆனால், வரப்போகும் இறையாட்சியில் அர்ஷித்தின் குரல் மீண்டும் கேட்கப்படும்; அங்கே வேதனை இல்லை, மரணம் இல்லை, அநியாயம் இல்லை.

அவர் மரணத்தை என்றென்றைக்கும் விழுங்கிப்போடுவார்; கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சகல முகங்களிலிருந்தும் கண்ணீரைத் துடைத்துவிடுவார். — ஏசாயா 25:8

உம்முடைய இறையாட்சி பூமியில் வருவதாக. 

ஆமென்

JUSTICE FOR ARSHID