LITTLE FLOCK - MORNING LIGHT - MILLENNIUM POST
MORNING LIGHT - LITTLE FLOCK - MILLENNIUM POST
MORNING LIGHT
120. SAY NO TO IDOLS 2 - Leviticus 23:34-42
Do not set up idols in the land or in the heart.
➡ What is “set up” becomes familiar, what is familiar becomes loved, and what is loved becomes worshiped. Idols begin small but grow to rule the heart.
Common Idols Today
Lust – Starts with a glance, grows into bondage. Flee temptation, fill the heart with God’s Word (James 1:14–15; Galatians 5:16). Greed – “Just a little more” becomes a master. Fight with contentment and generosity (Luke 12:15; 1 Timothy 6:9–10). Ego/Pride – Craves honor and divides hearts. Humble yourself before God, take the mind of Christ (James 4:6; Philippians 2:3–5). Addiction – Comfort becomes slavery. Cut off its food, walk by the Spirit, confess and be healed (John 8:34–36; James 5:16).
What is an Idol?
➡ Anything that takes God’s place. It starts as a visitor, becomes a tenant, then a master. But God gives grace to tear it down (James 4:7–8; Romans 12:1–2).
Summary
New Creation life means refusing idols inside us. With repentance, the Word, and the Spirit, idols fall and God’s throne is secure in the heart.
Do not set up idols in the land or in the heart.
➡ What is “set up” becomes familiar, what is familiar becomes loved, and what is loved becomes worshiped. Idols begin small but grow to rule the heart.
Common Idols Today
Lust – Starts with a glance, grows into bondage. Flee temptation, fill the heart with God’s Word (James 1:14–15; Galatians 5:16). Greed – “Just a little more” becomes a master. Fight with contentment and generosity (Luke 12:15; 1 Timothy 6:9–10). Ego/Pride – Craves honor and divides hearts. Humble yourself before God, take the mind of Christ (James 4:6; Philippians 2:3–5). Addiction – Comfort becomes slavery. Cut off its food, walk by the Spirit, confess and be healed (John 8:34–36; James 5:16).
What is an Idol?
➡ Anything that takes God’s place. It starts as a visitor, becomes a tenant, then a master. But God gives grace to tear it down (James 4:7–8; Romans 12:1–2).
Summary
New Creation life means refusing idols inside us. With repentance, the Word, and the Spirit, idols fall and God’s throne is secure in the heart.
119. SAY NO TO IDOLS 1 - Leviticus 23:26-32
Do not make idols, carved images, pillars, or figured stones to bow down to.
➡ Yahweh begins with worship: His land must remain holy, free from pagan practices. True covenant life starts with honoring Him alone.
Leviticus 26:3–5
Obedience brings rain, harvest, and abundance.
➡ God provides daily needs when His people walk in His ways.
Leviticus 26:6–8
Peace in the land, safety from enemies.
➡ Yahweh Himself gives security and victory.
Leviticus 26:9–13
“I will walk among you and be your God.”
➡ The greatest blessing is His presence and covenant fellowship.
Leviticus 26:14–17
Disobedience brings fear, defeat, and distress.
➡ Rebellion removes protection and brings trouble.
Leviticus 26:18–22
If they persist, discipline increases: drought, loss, wild beasts.
➡ God patiently corrects, but resistance multiplies consequences.
Leviticus 26:23–26
Continued pride leads to sword, plague, and famine.
➡ Sin hardens hearts, but God breaks pride to awaken repentance.
Leviticus 26:27–33
Final stage: exile and scattering among nations.
➡ Persistent rebellion ends in removal from the land.
Leviticus 26:34–35
The land will enjoy its sabbath rests.
➡ God enforces His rhythms even when people ignore them.
Leviticus 26:36–39
Fear and weakness consume the disobedient.
➡ Sin drains strength and courage; life without God collapses.
Leviticus 26:40–45
Confession brings restoration; God remembers His covenant.
➡ Discipline is not abandonment—mercy waits for the humbled heart.
SUMMARY:
Leviticus 26 sets two paths: obedience brings blessing and fellowship, rebellion brings correction and exile, but repentance brings mercy.
Do not make idols, carved images, pillars, or figured stones to bow down to.
➡ Yahweh begins with worship: His land must remain holy, free from pagan practices. True covenant life starts with honoring Him alone.
Leviticus 26:3–5
Obedience brings rain, harvest, and abundance.
➡ God provides daily needs when His people walk in His ways.
Leviticus 26:6–8
Peace in the land, safety from enemies.
➡ Yahweh Himself gives security and victory.
Leviticus 26:9–13
“I will walk among you and be your God.”
➡ The greatest blessing is His presence and covenant fellowship.
Leviticus 26:14–17
Disobedience brings fear, defeat, and distress.
➡ Rebellion removes protection and brings trouble.
Leviticus 26:18–22
If they persist, discipline increases: drought, loss, wild beasts.
➡ God patiently corrects, but resistance multiplies consequences.
Leviticus 26:23–26
Continued pride leads to sword, plague, and famine.
➡ Sin hardens hearts, but God breaks pride to awaken repentance.
Leviticus 26:27–33
Final stage: exile and scattering among nations.
➡ Persistent rebellion ends in removal from the land.
Leviticus 26:34–35
The land will enjoy its sabbath rests.
➡ God enforces His rhythms even when people ignore them.
Leviticus 26:36–39
Fear and weakness consume the disobedient.
➡ Sin drains strength and courage; life without God collapses.
Leviticus 26:40–45
Confession brings restoration; God remembers His covenant.
➡ Discipline is not abandonment—mercy waits for the humbled heart.
SUMMARY:
Leviticus 26 sets two paths: obedience brings blessing and fellowship, rebellion brings correction and exile, but repentance brings mercy.
118. BLESSINGS AND PUNISHMENTS - Ch. 26
No idols, honor the sanctuary, keep the sabbaths.
➡ Worship must be pure; covenant life begins with honoring Yahweh alone.
26:3–5
Obedience brings rain, harvest, and abundance.
➡ God provides daily needs when His people walk in His ways.
26:6–8
Peace in the land, safety from enemies.
➡ Yahweh Himself gives security and victory.
26:9–13
“I will walk among you and be your God.”
➡ The greatest blessing is His presence and covenant fellowship.
26:14–17
Disobedience brings fear, defeat, and distress.
➡ Rebellion removes protection and brings trouble.
26:18–22
If they persist, discipline increases: drought, loss, wild beasts.
➡ God patiently corrects, but resistance multiplies consequences.
26:23–26
Continued pride leads to sword, plague, and famine.
➡ Sin hardens hearts, but God breaks pride to awaken repentance.
26:27–33
Final stage: exile and scattering among nations.
➡ Persistent rebellion ends in removal from the land.
26:34–35
The land will enjoy its sabbath rests.
➡ God enforces His rhythms even when people ignore them.
26:36–39
Fear and weakness consume the disobedient.
➡ Sin drains strength and courage; life without God collapses.
26:40–45 Confession brings restoration; God remembers His covenant.
➡ Discipline is not abandonment—mercy waits for the humbled heart.
SUMMARY:
Leviticus 26 sets two paths: obedience brings blessing and fellowship, rebellion brings correction and exile, but repentance brings mercy.
No idols, honor the sanctuary, keep the sabbaths.
➡ Worship must be pure; covenant life begins with honoring Yahweh alone.
26:3–5
Obedience brings rain, harvest, and abundance.
➡ God provides daily needs when His people walk in His ways.
26:6–8
Peace in the land, safety from enemies.
➡ Yahweh Himself gives security and victory.
26:9–13
“I will walk among you and be your God.”
➡ The greatest blessing is His presence and covenant fellowship.
26:14–17
Disobedience brings fear, defeat, and distress.
➡ Rebellion removes protection and brings trouble.
26:18–22
If they persist, discipline increases: drought, loss, wild beasts.
➡ God patiently corrects, but resistance multiplies consequences.
26:23–26
Continued pride leads to sword, plague, and famine.
➡ Sin hardens hearts, but God breaks pride to awaken repentance.
26:27–33
Final stage: exile and scattering among nations.
➡ Persistent rebellion ends in removal from the land.
26:34–35
The land will enjoy its sabbath rests.
➡ God enforces His rhythms even when people ignore them.
26:36–39
Fear and weakness consume the disobedient.
➡ Sin drains strength and courage; life without God collapses.
26:40–45 Confession brings restoration; God remembers His covenant.
➡ Discipline is not abandonment—mercy waits for the humbled heart.
SUMMARY:
Leviticus 26 sets two paths: obedience brings blessing and fellowship, rebellion brings correction and exile, but repentance brings mercy.
117. THE JUBILEE LAW 7 - Leviticus 25: 47-55
(Leviticus 25:47‑55)
“For the people of Israel belong to Me… I am Yahweh your God.”
EXPLANATION:
Even if an Israelite sold himself to a foreigner, he could still be redeemed by a close relative—or go free in the Jubilee. This law points to Christ as our true Redeemer, who paid the price with His blood to free mankind from sin and death. Bondage is never the final word; God’s plan ensures release, restoration, and hope.
(லேவியராகமம் 25:47‑55)
“இஸ்ரேல் மக்கள் எனக்குச் சொந்தமானவர்கள்… நான் யாவே, உங்கள் கடவுள்.”
விளக்கம்:
ஒரு இஸ்ரவேலர் வெளிநாட்டவருக்குச் தன்னை விற்றாலும், அவனை நெருங்கிய உறவினர் மீட்டுக்கொள்ளலாம்; இல்லையெனில் யூபிலியில் அவன் விடுதலை பெறுவான். இந்தச் சட்டம் கிறிஸ்துவை உண்மையான மீட்பராகக் காட்டுகிறது—அவர் தமது இரத்தத்தால் விலையைச் செலுத்தி, மனிதகுலத்தைப் பாவமும் மரணமும் இருந்து விடுவித்தார். அடிமைத்தனம் இறுதி வார்த்தையல்ல; கடவுளின் திட்டம் விடுதலையும் மறுசீரமைப்பையும் உறுதி செய்கிறது.
116. THE JUBILEE LAW 6 - Leviticus 25: 35-37
(Leviticus 25:35‑37)
“If one of your fellow Israelites falls into poverty and cannot support himself, support him… Do not charge interest or make a profit at his expense.”
EXPLANATION
The Jubilee law reveals Yahweh’s mercy: the poor were to be treated as family, not exploited. Israel was commanded to uphold dignity, fairness, and compassion—never rebuilding Egypt’s harshness among God’s people. Even if someone sold himself for survival, he was to be treated as a hired worker, not a slave, and released in the Jubilee (Leviticus 25:41‑43). This points forward to Christ, who redeems us with gentleness and calls us friends, showing that true belonging in God’s covenant means mercy, justice, and restoration.
“உன் சக இஸ்ரவேலர் ஏழ்மையால் தன்னைத் தாங்க முடியாமல் போனால், அவனை ஆதரித்து, வட்டி வாங்காதே; அவன் துன்பத்தில் லாபம் பார்க்காதே.” (லேவியராகமம் 25:35‑37)
விளக்கம்: யூபிலி சட்டம் யாவேவின் இரக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. ஏழைகளை குடும்பமாகக் கருதி, அவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; அவர்களின் துன்பத்தைப் பயன்படுத்தி லாபம் பார்க்கக் கூடாது. ஒருவர் தன்னைச் சேவைக்காக விற்க வேண்டிய நிலை வந்தாலும், அடிமையாக அல்ல, கூலிக்காரராக நடத்த வேண்டும்; யூபிலியில் விடுதலை பெறுவார் (லேவியராகமம் 25:41‑43). இது கிறிஸ்துவில் நிறைவேறுகிறது—அவர் நம்மை இரக்கத்தோடும் மென்மையோடும் மீட்டார், நண்பர்களாக அழைத்தார். ஆகவே, கடவுளின் உடன்படிக்கையில் சேர்ந்திருப்பது என்பது அவரது கருணை, நீதி, மறுசீரமைப்பு என்பவற்றைக் குறிக்கிறது. மேலும் விரிவாக,பாடத்தின் உள்ளே. நன்றி.
115. JUBILEE LAW 5 - Leviticus 25: 32-34
Leviticus 25:32-34 "The houses in the Levitical towns may be redeemed at any time; the house that is sold in a Levitical town shall not be permanently lost, for the Levites have no inherited land among the Israelites. Their towns and houses are their possession among the people of Israel."
EXPLANATION:
Yahweh made a special provision for the Levites: unlike other tribes, their inheritance was small—towns and houses, not wide fields. To protect their priestly service, He allowed them to redeem their houses at any time, and if they could not, the Jubilee would return them. This shows God’s care for those appointed to serve, ensuring that what is truly important—His service and worship—cannot be permanently lost.
லேவியராகமம் 25:32-34 "லேவியர் நகரங்களில் உள்ள வீடுகளை எந்த நேரத்திலும் மீட்டுக்கொள்ளலாம்; லேவியர் நகரத்தில் விற்கப்பட்ட வீடு நிரந்தரமாக இழக்கப்படாது; ஏனெனில் இஸ்ரவேலருக்குள் லேவியருக்கு பங்காகப் பெற்ற நிலம் இல்லை. அவர்களுடைய நகரங்களும் வீடுகளும், இஸ்ரவேல் மக்களிடத்தில் அவர்களுடைய சொத்து ஆகும்."
விளக்கம்:
யாவே லேவியருக்காக ஒரு சிறப்பு ஏற்பாடை செய்தார்: மற்ற கோத்திரங்களைப் போல அல்லாமல், அவர்களின் சுதந்தரம் விரிந்த வயல்களல்ல—நகரங்களும் வீடுகளும் בלבד. அவர்களின் ஆசாரிய சேவையை பாதுகாக்க, எந்த நேரத்திலும் வீடுகளை மீட்டுக்கொள்ள அவர்களுக்கு அவர் அனுமதி அளித்தார்; அது முடியவில்லை என்றால், யூபிலி அவைகளை அவர்களுக்கு மீண்டும் அளிக்கும். இது சேவைக்காக நியமிக்கப்பட்டவர்களுக்கான கடவுளின் பரிவை காட்டுகிறது; உண்மையில் முக்கியமானது—அவருடைய சேவையும் ஆராதனையும்—நிரந்தரமாக இழக்கப்படாது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
114. THE JUBILEE LAW - 4 Leviticus 25: 29-31
“If a man sells a house in a walled city, he may redeem it within a year. If not, it shall remain permanently with the buyer and not return in the Jubilee. But houses in villages without walls shall be treated like land of the country; they may be redeemed and will return in the Jubilee.” (Leviticus 25:29‑31)
EXPLANATION:
The “house inside the wall” shows a limited window of redemption—pointing to the YEAR of Yahweh’s favor fulfilled in Christ (Isaiah 61:1‑2; Luke 4:21). Israel had a season to redeem through the Messiah, but many missed it. Yet God’s plan opened wider, bringing Gentiles near by faith (Ephesians 2:13‑16). The wall symbolizes separation and belonging—inside His covenant protection or outside without hope.
“ஒருவன் மதிலுள்ள நகரத்தில் ஒரு வீட்டை விற்றால், அவன் அதை ஒரு ஆண்டுக்குள் மீட்டுக்கொள்ளலாம். அப்படிச் செய்யாவிட்டால், அது வாங்கியவனிடத்தில் நிரந்தரமாக இருக்கும்; யூபிலியில் திரும்பக் கூடாது. ஆனால் மதிலில்லாத கிராமங்களில் உள்ள வீடுகள் நாட்டின் நிலம்போலக் கருதப்பட வேண்டும்; அவை மீட்டுக்கொள்ளப்படலாம், மேலும் யூபிலியில் திரும்பும்.” (லேவியராகமம் 25:29‑31)
விளக்கம்:
“மதிலுக்குள் உள்ள வீடு” என்பது குறுகிய மீட்பு வாய்ப்பைக் காட்டுகிறது—அது கிறிஸ்துவில் நிறைவேறிய யாவேவின் கிருபையின் “ஆண்டு” (ஏசாயா 61:1‑2; லூக்கா 4:21) என்பதைக் குறிக்கிறது. இஸ்ரவேலுக்கு மெசியாவினால் மீட்கும் காலம் இருந்தது, ஆனால் பலர் அதை இழந்தனர். இருப்பினும், கடவுளின் திட்டம் விரிவடைந்து, விசுவாசத்தின் மூலம் அந்நியர்களையும் அருகில் கொண்டுவந்தது (எபேசியர் 2:13‑16). அந்த மதில் பிரித்தல் மற்றும் சேர்ந்திருப்பதைக் குறிக்கிறது—அவருடைய உடன்படிக்கை பாதுகாப்புக்குள் உள்ளவர்களா அல்லது நம்பிக்கையில்லாமல் வெளியிலா என்பதை குறிப்பதாக உள்ளது.
113. THE JUBILEE LAW 1 to 3
Jubilee in Israel
Yahweh gave Israel a unique law called Jubilee (Leviticus 25), a divine “reset” built into time. Unlike Egypt, where bondage and loss were permanent, Jubilee ensured no family would be crushed forever and no rich man could swallow up the land without limit. Every fiftieth year, after seven cycles of sabbatical years, the trumpet sounded on the Day of Atonement to announce freedom, restoration, and return.
Land returned: Property was restored to original families, preventing permanent dispossession.
Servants freed: Those who sold themselves due to poverty were released.
Fair trade enforced: Land prices were calculated by harvest years remaining until Jubilee, blocking greed.
Faith tested: Farming ceased, requiring trust in Yahweh’s provision.
Jubilee proclaimed that Yahweh is the true Owner, Provider, and Deliverer. It was mercy written into time, teaching Israel that life in His land is not like Egypt.
The Greater Jubilee in Christ
Jubilee was more than law—it was prophecy, a shadow pointing to Christ’s Kingdom. The greater Jubilee is universal, releasing humanity from what Adam lost: sin, death, fear, injustice, and brokenness.
Bondage broken: Christ, the Prince of Peace (Isaiah 9:6–7), establishes endless government and harmony.
Life restored: The dead will rise (Isaiah 26:19), families reunited, tears turned to joy.
Creation healed: Wilderness becomes fruitful (Isaiah 32, 35), deserts blossom, and even creation groans for liberation (Romans 8:19–22).
World transformed: Knowledge of Yahweh covers the earth (Habakkuk 2:14), nations abandon war (Isaiah 2:4; Micah 4:3), and Israel becomes a channel of truth (Zechariah 8:23).
Though Revelation 20 speaks of a “little season” when Satan is briefly released, evil will be defeated permanently. The vision culminates in the river and tree of life (Revelation 22:1–2), symbolizing eternal restoration.
The Goel – Kinsman Redeemer Jubilee also introduced the Goel, the kinsman-redeemer, who could buy back land for a poor relative. This law pointed to Christ, the true Redeemer. Humanity, through Adam, lost its inheritance and fell into slavery to sin and death. Only a close relative could redeem—and Jesus became man to fulfill that role.
He came first to Israel, His closest kin, though many rejected Him. Those who receive Him become children of God, making Him their Goel.
As “the last Adam,” He is kinsman to the entire human race, paying the ransom price with His perfect life.
Redemption has a cost, and Christ paid it fully—Adam for Adam, life for life. The benefits of His sacrifice will be applied in Yahweh’s appointed time, when the dead return, families are restored, and the earth is healed under righteous rule.
The Message of Jubilee
Jubilee teaches two enduring truths:
We are not owners but tenant farmers in Yahweh’s field, called to bear fruit—faith, love, holiness, humility, and righteousness—for Him through His Son.
We have a Redeemer, our Goel, who has already paid the price and will complete the restoration.
The Jubilee law is Yahweh’s declaration: “Loss will not win. Bondage will not last. The clock of redemption is running, and the trumpet of the greater Jubilee will sound for all creation.”
இஸ்ரயேலில் யூபிலி
யாவே, இஸ்ரயேலுக்குப் யூபிலி (லேவியர் 25) என்ற ஓர் அற்புதச் சட்டத்தை—காலத்திற்குள் கட்டமைக்கப்பட்ட தெய்வீக “மீட்டமைப்பு”—கொடுத்தார். எகிப்தில் அடிமைத்தனம் மற்றும் இழப்பு நிரந்தரமானவை; ஆனால் யூபிலி எந்தக் குடும்பமும் எப்போதும் நசுக்கப்படாமல், எந்தச் செல்வந்தரும் எல்லா நிலத்தையும் எல்லையற்றவாறு விழுங்காமல் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தியது. ஏழு ஓய்வு ஆண்டுச் சுழற்சிகளுக்குப் (49 ஆண்டுகள்) பிறகு, ஐம்பதாவது ஆண்டில், பரிகார நாளில், விடுதலை, சீரமைப்பு மற்றும் குடும்பங்கள் திரும்புவதைக் அறிவிக்கக் எக்காளம் ஒலித்தது.
நிலம் மீண்டும் வழங்கப்பட்டது: சொத்துகள் தங்கள் மூலக் குடும்பங்களுக்கு மீண்டும் வழங்கப்பட்டதால், நிரந்தரத் தகுதி நீக்கம் தவிர்க்கப்பட்டது.
சேவகர்கள் விடுவிக்கப்பட்டனர்: வறுமையால் தங்களைச் அடிமைகளாக ஆக்கி கொண்டவர்கள் / ஆக்கப் பட்டவர்கள் விடுதலையடைந்தனர்.
நியாயமான வர்த்தகம் அமல்படுத்தப்பட்டது: யூபிலிவரை மீதி அறுவடை ஆண்டுகளின் அடிப்படையில் நிலத்தின் விலை கணக்கிடப்பட்டது; பேராசைத் தடையாயிற்று.
நம்பிக்கை சோதிக்கப்பட்டது: விவசாயம் நிறுத்தப்பட்டது; யாவேயின் வழங்குதல்மீது நம்பிக்கை அவசியமானது.
யூபிலி, யாவேவே உண்மையான உரிமையாளர், வழங்குபவர், மீட்பவர் என்பதைக் அறிவித்தது. இது காலத்துக்குள் எழுதப்பட்ட கருணை; யாவேயின் நாட்டில் வாழ்வு எகிப்தைப் போல அல்ல என்று இஸ்ரயேலுக்கு பாடம் கற்றுக்கொடுத்தது.
கிறிஸ்துவில் மகத்தான யூபிலி
யூபிலி சட்டம் மட்டுமல்ல—கிறிஸ்துவின் ராஜ்யத்தை நோக்கி சுற்றும் தீர்க்கதரிசன நிழல். மகத்தான யூபிலி உலகளாவியதாகும்;
ஆதாம் இழந்தவற்றிலிருந்து:
பாவம், மரணம், பயம், அநீதி, மற்றும் உடைந்த உலகம்—மனிதரை விடுவிக்கும்.
அடிமைத்தனம் முறியப்பட்டது: சமாதானத்தின் அரசர் கிறிஸ்து (ஏசாயா 9:6–7), முடிவில்லா அமைதியான ஆட்சியை நிறுவுகிறார்.
ஜீவன் சீரமைக்கப்பட்டது: இறந்தவர்கள் எழுந்திருப்பார்கள் (ஏசாயா 26:19); குடும்பங்கள் மீண்டும் இணைவார்கள்; கண்ணீர் மகிழ்ச்சியாக மாறும்.
படைப்பு சுகமடைந்தது: வனாந்தரம் பயிர்ச்சாலையாகிறது (யேசாயா 32, 35); பாலைவனம் மலர்கிறது; படைப்பே விடுதலைக்காக அலறுகிறது (ரோமர் 8:19–22).
உலகம் மாற்றப்பட்டது: யாவேயின் அறிவு சமுத்திரத்தைப் போர்த்தும் நீர்போல் பூமியைப் போர்த்தும் (ஆக்கூக் 2:14); ஜனங்கள் போரைக் கைவிடுகிறார்கள் (ஏசாயா 2:4; மீக்கா 4:3); இஸ்ரயேல் சத்தியத்தின் வாய்க்காலாக ஆகிறது (சகரியா 8:23).
வெளிப்படுத்தல் 20இல் “சிறு காலம்” குறித்து—சாத்தான் சிறிது நேரம் விடுவிக்கப்படுவான்—என்று சொன்னது போல, தீமை நிரந்தரமாக வீழ்த்தப்படும். தரிசனம் வாழ்க்கையின் நதி மற்றும் வாழ்க்கை மரத்தில் (வெளிப்படுத்தல் 22:1–2) நிறைவடைகிறது; இது நித்திய சீரமைப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது.
கோயேல் – உறவின மீட்பவர் யூபிலி, வறுமையுற்ற உறவுக்காக நிலத்தை மீண்டு வாங்கக் கூடிய உறவின மீட்பவர்—கோயேல்—என்ற சட்டத்தையும் அறிமுகப்படுத்தியது. இந்தச் சட்டம் உண்மையான மீட்பரான கிறிஸ்துவை நோக்கி நம்மை அழைத்து செல்கிறது. மனிதகுலம், ஆதாம் மூலம், தன் சுதந்தரத்தை இழந்தது; பாவம் மற்றும் மரணத்தின் அடிமைத்தனத்திற்குள் விழுந்தது. மீட்க இயலும் ஒருவர் நெருங்கிய உறவினரே—இதற்காகவே நம் ஆண்டவர் இயேசு மனிதனாக ஆனார்.
அவர் முதலில் தமது நெருங்கிய உறவாகிய இஸ்ரயேலரிடமே வந்தார்; பலர் அவரை நிராகரித்தாலும். அவரை ஏற்றுக்கொள்கிறவர்கள் கடவுளின் பிள்ளைகள் என்றாகினர்; அதனால் நாம் ஆண்டவர் அவர்களுடைய கோயேலாகிறார்.
“இறுதி ஆதாம்” ஆக, அவர் முழு மனித இனம் மீட்கப்பட நமக்கு நெருங்கிய உறவினராகிறார்; தமது பரிபூரண ஜீவனால் மீட்கும் பொருளை செலுத்துகிறார்.
மீட்பு என்பது விலை கொடுத்தது வாங்கப்பட்டது; கிறிஸ்து அதை முழுமையாகச் செலுத்தினார்—ஆதாமுக்கு கிறிஸ்து, ஜீவனுக்கு ஜீவன். அவருடைய பலியினுடைய நன்மைகள் யாவேயின் நியமிக்கப்பட்ட காலத்தில் பூரணமாகப் பயன்படுத்தப்படும்; அப்போது இறந்தவர்கள் திரும்புவர், குடும்பங்கள் சீரமைக்கப் படும், மற்றும் பூமி நீதியுள்ள நாட்டின் கீழ் சுகமடையும்.
யூபிலியின் செய்தி
யூபிலி இரண்டு நிலையான சத்தியங்களைப் போதிக்கிறது:
நாம் உரிமையாளர்கள் அல்ல; யாவேயின் வயலில் உள்ள வாடகை விவசாயிகள்; அவருக்காக அவரது குமாரன் மூலம்—நம்பிக்கை, அன்பு, பரிசுத்தம், பணிவு, மற்றும் நீதியின்—கனிகளை உண்ண அழைக்கப்பட்டவர்கள்.
நமக்குக் கோயேலான நம் மீட்பர் இருக்கிறார்; அவர் ஏற்கெனவே விலையைச் செலுத்தி விட்டார்; சீரமைப்பை நிச்சயமாக நிறைவேற்றுவார்.
யூபிலி சட்டம் யாவேயின் அறிவிப்பு: “தீமை வெல்லாது. அடிமைத்தனம் நீடிக்காது. மீட்பின் கடிகாரம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது; மகத்தான யூபிலியின் எக்காளத்தை படைப்பு அனைத்தும் கேட்கும்.”
112. A SABBATH FOR THE LAND - PART 2
It teaches Israel to stop relentless exploitation, allow the land to breathe, let the poor and animals eat, and to trust Yahweh’s provision rather than human control. Life is received from Yahweh, not forced out by endless labor.
Because it is a Sabbath to Yahweh, the land-rest also foreshadows a greater rest—the future Kingdom rest under Messiah. The Law presents a small pattern; the prophets expand it.
The Millennial reign of Christ (Rev 20:1–6) is understood as a sabbath-like era when the world is freed from violence, greed, and oppression. The prophets describe this Kingdom-rest as peace and restoration: war ends and weapons become tools of life (Isa 2:4; Mic 4:3), people live without fear (Mic 4:4), sickness and brokenness are healed (Isa 33:24; Isa 35).
Paul explains why this pattern matters: creation itself groans, awaiting liberation from corruption (Rom 8:19–22). Thus, the land-Sabbath is a miniature model of the Kingdom, previewing Yahweh’s intention to heal a world driven too hard by sin.
From this law we learn enduring truths for the New Creation:
Ownership – The land belongs to Yahweh; His people are tenants (Lev 25:2, 23). Likewise, all creation, time, strength, and resources belong to Him.
Trust – Life is not sustained by frantic effort but by faith. Yahweh promised provision during the Sabbath year (Lev 25:20–22), echoing the call to enter God’s rest through faith (Heb 4:9–11).
Justice and mercy – The Sabbath year made provision for servants, foreigners, the poor, and even animals (Lev 25:6–7; Exod 23:10–11). Yahweh’s rest always loosens the grip of the strong and lifts the burden of the weak.
The Law gives one land and one year; the prophets expand it to many nations and a whole era of peace. The New Creation therefore lives in hope: history is not moving toward endless toil, but toward rest, peace, and restoration under Messiah’s reign (Isa 2:4; Mic 4:3–4; Isa 35; Isa 33:24).
Prasie be to our GOD and to HIS SON. Amen
இது இஸ்ரயேல் நிலம் இடையறாத மண் சுரண்டலை நிறுத்த, நிலம் சுவாசிக்க அனுமதிக்க, ஏழைகள் மற்றும் மிருகங்கள் உண்ண, மனிதக் கட்டுப்பாட்டை விட யாவேவின் பரிபாலனத்தில் நம்பிக்கை வைக்க கற்பிக்கிறது. வாழ்க்கை யாவேவிடமிருந்து பெறப்படுகிறது; முடிவில்லா உழைப்பால் வற்புறுத்தப்படுவதல்ல.
இது யாவேக்கான ஓய்வு என்பதால், நில ஓய்வு ஒரு பெரிய ஓய்வை—மேசியாவின் கீழ் வரவிருக்கும் ராஜ்ய ஓய்வை—முன்கூட்டியே காட்டுகிறது. சட்டம் ஒரு சிறிய மாதிரியை வழங்குகிறது; தீர்க்கதரிசிகள் அதை விரிவாக்குகிறார்கள்.
கிறிஸ்துவின் ஆயிரமாண்டு ஆட்சி (வெளி 20:1–6) உலகம் வன்முறை, பேராசை, அடக்குமுறையிலிருந்து விடுபடும் சப்தம் போன்ற காலமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. தீர்க்கதரிசிகள் இந்த ராஜ்ய ஓய்வை சமாதானம் மற்றும் மீட்பு என விவரிக்கிறார்கள்: போர் முடிவடைகிறது, ஆயுதங்கள் வாழ்க்கைக்கான கருவிகளாக மாறுகின்றன (ஏசா 2:4; மீக் 4:3), மக்கள் பயமின்றி வாழ்கிறார்கள் (மீக் 4:4), நோய்கள் மற்றும் உடைந்த நிலைகள் குணமாகின்றன (ஏசா 33:24; ஏசா 35).
பவுல், இந்த மாதிரி ஏன் முக்கியம் என்பதை விளக்குகிறார்: படைப்பே துன்புற்று, அழுகையிலிருந்து விடுதலைக்காகக் காத்திருக்கிறது (ரோமர் 8:19–22). ஆகவே, நில-சப்தம் ராஜ்யத்தின் ஒரு சிறிய மாதிரியாகும்; பாவத்தால் மிகுந்த சுமையடைந்த உலகை சுகப்படுத்த யாவேவின் நோக்கத்தை முன்கூட்டியே காட்டுகிறது.
இந்தச் சட்டத்திலிருந்து நாம் புதிய படைப்புக்கான நிலையான உண்மைகளை கற்றுக்கொள்கிறோம்:
உரிமை – நிலம் யாவேவுக்குச் சொந்தமானது; அவருடைய மக்கள் வாடகையாளர்கள் (லேவி 25:2, 23). அதேபோல், படைப்பும், காலமும், வலிமையும், வளங்களும் அவருக்கே சொந்தமானவை.
நம்பிக்கை – வாழ்க்கை பரபரப்பான முயற்சியால் அல்ல, விசுவாசத்தால் நிலைக்கிறது. ஓய்வு வருடத்தில் யாவே பரிபாலனத்தை வாக்களித்தார் (லேவி 25:20–22), விசுவாசத்தின் மூலம் தேவனுடைய ஓய்வில் நுழைய அழைப்பை ஒலிக்கிறது (எபி 4:9–11).
நீதி மற்றும் இரக்கம் – ஓய்வு வருடம் ஊழியக்காரர்கள், அந்நியர்கள், ஏழைகள், மிருகங்களுக்குக் கூட ஏற்பாடுகளைச் செய்தது (லேவி 25:6–7; யாத்திராகமம் 23:10–11). யாவேவின் ஓய்வு எப்போதும் வலுவானவர்களின் பிடியை தளர்த்துகிறது, பலவீனர்களின் சுமையை உயர்த்துகிறது.
சட்டம் ஒரு நிலத்தையும் ஒரு ஆண்டையும் கொடுக்கிறது; தீர்க்கதரிசிகள் அதை பல ஜாதிகளுக்கும், முழு சமாதானக் காலத்திற்கும் விரிவாக்குகிறார்கள். புதிய படைப்பு ஆகையால் நம்பிக்கையில் வாழ்கிறது: வரலாறு முடிவில்லா உழைப்புக்குத் திசைதிரியவில்லை; மசியாவின் ஆட்சியில் ஓய்வு, சமாதானம், மீட்பு நோக்கி நகர்கிறது (ஏசா 2:4; மீக் 4:3–4; ஏசா 35; ஏசா 33:24).
நமது கடவுளுக்கும் அவர் தம் குமாரனுக்கும் மாட்சி உண்டாவதாக. ஆமென்
111. A SABBATH FOR THE LAND 1 - Leviticus Ch. 25
This shows the Sabbath principle applied not only to people but also to the soil. Israel could farm for six years, but the seventh year was a Sabbath rest for the land.
In that year, they were not to sow, prune, reap, or harvest as owners seeking profit. The seventh year was a holy pause, an act of worship, not just an economic rule.
Yahweh allowed growth but forbade controlling it for private gain. Produce in the Sabbath year was for everyone—household, servants, foreigners, livestock, and wild animals.
Exodus 23:10–11 explains that the land rests so the poor and animals may eat. Thus, the land-Sabbath was about mercy, justice, and humility before Yahweh.
Yahweh anticipated Israel’s fear of hunger and promised abundant blessing in the sixth year to cover three years (Leviticus 25:20–22). This trained Israel to trust Yahweh’s provision rather than endless labor.
Yahweh declared the land is His and cannot be sold permanently (Leviticus 25:23). The Sabbath reminded Israel they were tenants under Yahweh, not absolute owners.
The cycle began once Israel was settled in the land, tied to covenant life. Disobedience would bring judgment: exile and desolation, while the land enjoyed its missed Sabbaths (Leviticus 26:34–35).
The Babylonian exile fulfilled this warning, as Jeremiah and Daniel explained (Jeremiah 25:11; 29:10; Daniel 9:2). Chronicles confirms the land rested for seventy years during exile (2 Chronicles 36:20–21).
After exile, Israel renewed covenant commitments, promising to observe the seventh-year release (Nehemiah 10:31). Later writings (e.g., 1 Maccabees 6:49) show the Sabbath year was still observed in some form.
The purpose of the command was clear: a Sabbath to Yahweh, proclaiming His ownership, training trust, protecting the weak, restraining exploitation, and serving as a covenant sign. Ignoring it was directly tied to national judgment and exile.
Today, Judaism still observes the sabbatical year (Shmita), with recent cycles noted (5782: 2021–2022; next 5789: 2028–2029). The deeper meaning is not only whether Israel kept it, but why Yahweh commanded it.
It teaches worship, trust, mercy, and limits on human greed. Ultimately, the land-Sabbath points forward to a greater Sabbath for the whole creation, a future rest and restoration in Yahweh’s plan.
இந்த ஓய்வு நாள் என்பது மனிதர்களுக்கு மட்டும் அல்ல; நிலத்திற்கும் கடவுள் தம் புனித ஓய்வை வைத்தார். ஆறு ஆண்டுகள் அவர்கள் நிலத்தை உழ, திராட்சைத் தோட்டங்களை வெட்டி, விளைச்சலைச் சேகரிக்கலாம்.
ஏழாவது ஆண்டில், நிலம் கடவுளாம் யாவேக்கு ஓய்வாக இருக்க வேண்டும்; விதை இடக்கூடாது, வெட்டக்கூடாது, அறுவடை செய்யக்கூடாது. அந்த ஆண்டு ஒரு புனித இடைவேளை; வணக்கத்தின் செயல், பொருளாதார விதி அல்ல.
கடவுள் “எதுவும் வளராது” என்று சொல்லவில்லை; “வளரட்டும், ஆனால் அதை தனிப்பட்ட லாபத்திற்காகக் கட்டுப்படுத்தாதீர்கள்” என்றார். அந்த ஆண்டின் விளைச்சல் அனைவருக்கும் – குடும்பத்தாருக்கும், ஊழியர்களுக்கும், அந்நியருக்கும், மிருகங்களுக்கும், காட்டு விலங்குகளுக்கும்.
யாத்திராகமம் 23:10–11 – நிலம் ஓய்வெடுப்பதால் ஏழைகள் சாப்பிடலாம்; விலங்குகள் மீதியை உண்ணலாம். ஆகவே, நில-ஓய்வு வேளாண்மை மட்டும் அல்ல; அது கருணை, நீதி, தாழ்மை.
மக்கள் “நாம் விதையிடாவிட்டால் என்ன சாப்பிடுவோம்?” என்று பயப்படுவார்கள் என்று கடவுள் அறிந்தார். லேவியராகமம் 25:20–22 – ஆறாவது ஆண்டில் கடவுள் ஆசீர்வாதம் அளித்து மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் போதுமான விளைச்சலைக் கொடுப்பார்.
இது நம்பிக்கையைப் பயிற்றுவிக்கிறது: அப்பம் கடின உழைப்பில் அல்ல, கடவுளாம் யாவேயின் கருணையில். கடவுள், “நிலம் எனது; நிரந்தரமாக விற்கப்படக்கூடாது” என்று சொன்னார் (லேவியராகமம் 25:23).
இஸ்ரயேல், “நாம் உரிமையாளர்கள் அல்ல; கடவுளாம் யாவேயின் கீழ் வாடகையாளர்கள்” என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். இந்தச் சட்டம் அவர்கள் தேசத்தில் குடியேறியபின் தொடங்கியது.
அவர்கள் கீழ்ப்பபடியாவிட்டால், கடவுளாம் யாவே அவர்களை அந்நியர்களிடையே சிதறடிப்பார்; நிலம் தன் சப்தங்களை அனுபவிக்கும் (லேவியராகமம் 26:34–35). பாபிலோன் சிறைச்சாலையும், 70 ஆண்டுகள் நிலம் ஓய்வெடுத்ததும் இதை நிறைவேற்றியது (2 நாளாகமம் 36:20–21; எரேமியா 25:11; 29:10; தானியேல் 9:2).
சிறைவாசத்திற்குப் பிறகு, மக்கள் ஏழாவது ஆண்டின் விடுதலையை அனுசரிக்க உறுதியளித்தனர் (நெகேமியா 10:31). இரண்டாம் ஆலய காலத்தில், ஓய்வு ஆண்டு கடைப்பிடிக்கப்பட்டது (1 மக்கபேயர் 6:49).
இந்தக் கட்டளையின் நோக்கம்: கடவுளாம் யாவேக்கு ஓய்வு, நிலம் அவருடையது, மனித உழைப்பை நிறுத்தும்போது அவருடைய பரிபூரணத்தை நம்புதல்.
அது பலவீனரைப் பாதுகாத்தது, பேராசையைத் தடுத்தது, உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக இருந்தது. அதை புறக்கணித்தால், அது தேசிய தண்டனையுடன் தொடர்புடையது.
இன்றும் யூத மதத்தில் ஓய்வு ஆண்டு (ஷ்மிதா) கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது; சமீபத்தியது 5782 (2021–2022), அடுத்தது 5789 (2028–2029).
முக்கியமான கேள்வி: “அவர்கள் அதை காத்தார்களா?” அல்ல; “ஏன் நம் கடவுளாம் யாவே இப்படிச் சொன்னார்?” என்பதே. பதில்: வணக்கம், நம்பிக்கை, கருணை, பேராசைக்கு எல்லை.
நிலத்தின் ஓய்வு, முழு படைப்பிற்கான வரவிருக்கும் ஓய்வை முன்னறிவிக்கிறது – ஓய்வு மற்றும் மறுசீரமைப்பு. அடுத்த பாடத்தில்,இதில் மறைந்துள்ள ஆவிக்குரிய விளக்கங்களை அறிவோம்.
நம் பரம தந்தைக்கும் இறை மகனாருக்கும் மாட்சி உண்டாவதாக. ஆமென்.
110. THE LAW OF LIFE - Leviticus 24:17-22
This law was first given after the flood, showing life’s value because man is made in God’s image. Life is precious because it man reflects God’s image.
In the Gospel Age, murder is seen not only as physical killing but also as hatred in the heart. Jesus taught that anger and contempt are seeds of murder.
John wrote that hatred makes one a murderer at heart. Words and actions can wound, destroy trust, and tear communities apart.
Therefore, the New Creation must learn restraint through love. Love stops gossip, guards a brother’s name, and refuses to spread harm.
Leviticus 24:18 teaches responsibility: if someone kills another’s animal, they must repay fully.
This points to the greater ransom—Christ giving His life for Adam’s race.
Yahweh’s justice requires payment, but His mercy provides it through His Son. Verses 19–20 set limits: injury for injury, wound for wound, to restrain revenge.
For Israel, strictness was mercy, preventing endless retaliation and teaching fairness.
In Christ, the law’s heart is revealed as love—loving even enemies and overcoming evil with good. Verse 21 repeats the standard: animals must be repaid, but murderers must die, foreshadowing final judgment.
The devil, the greatest murderer, will face the second death and be removed forever. Leviticus 24:22 shows God’s law applies equally to Israelite and foreigner.
Through Christ, Yahweh’s righteousness extends to all nations. Paul explains that love fulfills the law because love does no harm.
Love is the true strength of God’s law, not weakness. The lesson today is to avoid becoming spiritual murderers with our tongues.
We are called to the royal law of love—protecting life, restoring damage, and guarding fellowship. The New Creation must be clean in speech, motive, and heart. Yahweh is building a people fit to live in His presence.
லேவியர் 24:17, ஒருவர் மற்றொருவரை கொன்று போட்டால், கொன்றவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்க வேண்டும் என்கிறது. இந்தக் சட்டம், முதலில் ஜன பிரளயத்திற்கு பின்பு கடவுளால் நோவாவிடம் கொடுக்கப்பட்டது. (ஆதியாகமம் 9:6) மனிதன் கடவுளின் சாயலில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள மையினால், அவனுடைய உயிர் மிகவும் மதிப்புள்ளது.
இந்த சுவிசேஷ யுகத்தில், கொலை என்பது சரீரத்தை கொலை செய்வது மட்டுமல்ல, நாம் மற்றவர்கள் மேல் இருதயத்தினால் வெறுப்பதும் கொலையே. 1 யோவான் 3:15 கூறுவது போல, தன்னுடைய சகோதரனை பகைப்பவனும் கொலையாளி தான்.
வார்த்தைகள் காயப்படுத்தி, நம்பிக்கையை குலைத்து, பெரும் சண்டைகளுக்கும் வழி வகுக்கும். புது சிருஷ்டியாக அழைக்கப்பட்ட நாம், அன்பினால் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். அன்பு புறங்கூராது, அன்பு ஒரு சகோதரனை பாதுகாக்கும், அன்பு தீங்கு விளைவிக்காது.
லேவியர் 24:18, இந்த வசனம் நமக்கு நமது பொறுப்பை உணர்த்துகிறதாய் இருக்கிறது. ஒருவருடைய விலங்கு கொல்லப்பட்டாலும், அவருக்கு சரிசமமான விலை கொடுக்கப்பட்டாக வேண்டும். இது கிறிஸ்து நமக்காக தந்த ஈடுபலியை நினைவுபடுத்துகிறதா இருக்கிறது.
இந்த கண்டிப்பு மிகுந்த சட்டங்கள் ஒருவகையில் கடவுளின் இரக்கத்தையே பிரதிபலிக்கின்றது. அனைவருக்கும் இந்த சட்டம் பொருந்தும். உன்னைப் போல் பிறனை நேசி என்ற கடவுளின் இரக்கமே இந்த சட்டங்களில் மறைந்துள்ளது.
நாம் நேரடியாக யாரையும் குத்தி கொலை செய்யப் போவது இல்லை. ஆனால் இந்தப் பாடம் மூலமாக அறிந்து கொள்வது என்னவென்றால், நம் நாவினால் கொலையாளிகளாக கூடாது என்பதே.
நாம் ஒரு ராஜரிக அன்பின் சட்டத்திற்கு உள்ளாக அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். பிறரது உயிரை பாதுகாக்கும் பொறுப்பு நம்மிடம் உள்ளது. புது சிஷ்டியாக அழைக்கப்பட்ட நாம் நமது பேச்சு, நமது எண்ணம் மற்றும் இருதயம் பரிசுத்தமாக காத்துக் கொள்ள கொண்டு, நம் பிதாவின் பிரசன்னத்தில் வாழ தகுதி உள்ளவர்களாக நம்மை அர்ப்பணிப்போம். ஆமென்.
109. DO NOT BLASPHEME THE NAME OF YHWH - Leviticus 24:5-9
109. DO NOT BLASPHEME GOD.
LEVITICUS 24: 10 – 16
Beloved, in the previous lesson we studied about the holy showbread that was kept in the Tabernacle of Meeting.
But the verses that follow describe a completely different and evil situation.
This helps us understand and warns us that even while being in a holy place and doing holy service, our hearts and words can still turn toward evil.
In these verses, we read about a man—born to an Israelite woman and an Egyptian man—who blasphemed God in the heat of a quarrel.
Those who heard the blasphemy of the accused man were instructed to lay their hands on his head, and afterward the congregation was commanded to stone him to death.
A WARNING FOR US:
We who are close to God may not openly blaspheme Him with the words of our mouth. Yet, as those who carry Adam’s nature, we may still blaspheme God through our evil thoughts, secret sins, and careless words.
Struggles arise within us. Arguments arise among our fellow brothers. In such situations, this lesson warns us to remain patient and to remember the covenant we have made with our God.
These verses also give a specific mention about the Israelite mother and the Egyptian father of that man. It allegorically means that, we do have the Holy seed as well as the Evil worlds impact in us. More details regarding this are explained inside the lesson. Read and gain clarity.
LESSON:
This warning is meant for us who are within the congregation of God. Let us not read this lesson and become discouraged, but instead worship God with great caution, reverence, and fear.
GLORY BE TO THE HEAVENLY FATHER AND TO THE DIVINE SON. AMEN
109. கடவுளை தூசிக்க வேண்டாம்.
லேவியர் 24: 10 - 16
அன்புடையீர், நாம் முந்தைய பாடத்தில், ஆசிரிப்பு கூடாரத்தில் வைத்திருந்த பரிசுத்தமான சமூகத்து அப்பங்களை குறித்து படித்தோம்.
ஆனால் அடுத்து வரும் வசனங்கள், முற்றிலும் வித்தியாசமான ஒரு தீய சூழ்நிலையை விவரிக்கிறது.
இது நமக்கு எதை புரிய வைக்கிறது என்றால், பரிசுத்தமான இடத்தில் இருந்தாலும், வேலையை செய்தாலும், நமது உள்ளங்களும் வார்த்தைகளும் தீயவைக்கு செல்வதற்கு வாய்ப்புள்ளது என்பதை நமக்கு எச்சரிப்பதாக உள்ளது.
இந்தப் வசனங்களில், ஒரு சண்டையின் உக்கிரத்தில் கடவுளை தூசித்த - ஒரு இஸ்ரேலிய பெண்ணுக்கும், எகிப்திய ஆணுக்கும் பிறந்த ஒரு மனிதனைப் பற்றி வாசிக்கிறோம்.
அந்த குற்றம் சாட்டப்பட்ட அந்த மனிதனின் பழிப்புரையை கேட்டவர்கள் தங்கள் கைகளை அவன் தலையின் மேல் வைத்தும், பின்பு சபையார் அவனை கல்லெறிந்து கொல்ல வேண்டும் என்று தீர்ப்பு அளிக்கப்படுகிறது.
நமக்கான எச்சரிப்பு:
கடவுளின் அருகில் இருக்கும் நாமும், நமது வாயின் வார்த்தைகளால் நாம் கடவுளை நேரடியாக பழிக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால், ஆதாமின் மரபணுவை கொண்டன் நாம், நமது தீய எண்ணங்களாலும், ரகசிய பாவங்களினாலும், தீய வார்த்தைகளினாலும் கடவுளை தூஷிக்க வாய்ப்பு உள்ளது.
நமக்குள்ளும் போராட்டங்கள் வருகின்றது. நம் உடன் சகோதரர்களுக்குள் வாக்குவாதங்கள் வருகின்றது. அவ்வாறான சூழ்நிலைகளில் நாம் பொறுமை காக்கவும் நம் கடவுளோடு செய்து கொண்ட பொருத்த்தனையை நினைவில் கொள்ளவும் இந்த பாடம் நமக்கு எச்சரிப்பு அளிக்கிறது.
மேலும் இந்த வசனங்கள், அந்த மனிதனின் இஸ்ரேலிய தாயை பற்றியும் எகிப்து தந்தையை குறிப்பு அளித்துள்ளது. இது நிழலில், நமக்குள் பரிசுத்த வித்து இருந்தாலும், உலகத்தின் தாக்கங்களும் இருப்பதை குறிக்கிறது.
அதைப்பற்றி விவரம் உள்ளே பாடத்தில் உள்ளது. வாசித்து தெளிவு பெறுங்கள்.
படிப்பினை:
கடவுளின் சமூகத்தில் இருக்கும் நமக்கு தான் இந்த எச்சரிக்கை. இந்த அதே பாடத்தை படித்து சோர்வடையாமல், மிகுந்த ஜாக்கிரதையுடனும், பயத்துடனும் கடவுளை தொழுது கொள்வோம்.
பரம தந்தைக்கும் இறை மகனாருக்கும் மாட்சி உண்டாவதாக. ஆமென்
108. THE BREAD BEFORE YAHWEH - Leviticus 24:1-4
THE 12 LOAVES KEPT IN THE PRESENCE OF YAHWEH! (PART-2)
(LEVITICUS 24:5-9)
In lesson 107, we clearly saw the measurements for making the bread, the methods of preparation, the place where it had to be kept, the order in which it was arranged, and the manner in which it was eaten—didn’t we, beloved?
Today, in this lesson, we will look in detail at what light this bread conveys to the new creations!
First of all, what this bread taught the priests was this: WE MUST LIVE BY WHAT YAHWEH GOD PROVIDES.
Because in the Bible, "BREAD IS OFTEN MORE THAN JUST FOOD!"
Our strength does not come only from what our hands earn;
it also comes from what Yahweh speaks!
This is exactly what our Christ also said!
*MAN SHALL NOT LIVE BY BREAD ALONE, BUT BY EVERY WORD THAT PROCEEDS FROM THE MOUTH OF GOD!* says (MATTHEW 4:4)
Therefore;
we, as new creations, must daily partake eagerly of the Word of God!
We must believe God’s Word, obey it, and make it the very path of our lives!
If we do not do so, just as a lamp without oil and fire cannot give light, in the same way our spiritual life will fall into darkness!
The bread does not represent only the Word of God!
It also points to our Christ!
In JOHN 6:33-35 *I AM THE LIVING BREAD THAT CAME DOWN FROM HEAVEN!*
*Whoever eats Me will live even if he dies!*—says our Lord Jesus Christ!
HOW DO WE EAT JESUS?
1. By faith that He is the Son of God!
2. By trusting in His redemptive sacrifice!
3. By holding firmly to His teachings!
4. By walking in imitation of His example!
Not only that—when we remember His death, we eat the bread as the body of Christ!
(1 CORINTHIANS 11:23-26)
Therefore, as new creations, we partake of the bread in two ways.
1. By living according to the Word of Yahweh!
2. By remembering Christ’s sacrifice and holding to it with reverence!
Moreover, incense was also placed on the holy table along with the bread, wasn’t it?
WHAT DOES THIS INCENSE SYMBOLIZE?
Just as the incense was burned as a pleasing aroma before Yahweh God,
we too must give off a pleasing fragrance before God, like Christ!
BUT HOW?
As PHILIPPIANS 1:29 says,
it has been granted to us not only to believe in Christ, but also to suffer for Him!
In ROMANS 12:1
we are instructed to offer our bodies as a living sacrifice, holy and pleasing to Yahweh God!
Our dedication must not remain as mere words!
It must be a life offered with love, obedience, humility, and patience!
Only then will we, like Christ, become a pleasing fragrance before God!
- In today’s lesson, for you...
What does eating the bread on the seventh Sabbath signify? - What all can the 12 breads represent?
- What do the two stacks of bread symbolize?
- The apostles?
- The Jews and the Gentiles?
- Adam and Eve?
- To become a temple where God dwells, what must be removed from within us?
- What does it mean for us to become partakers of Christ’s freedom?
- Explanations of these are given for your search...
OUR GOD YAHWEH IS HOLY!
For us also to become holy;
the morning light illuminates our path,
guides our way, and enables us to walk in the path of Christ!
Let us lift up prayer, giving thanks to God through Christ, who grants us such an opportunity!
AMEN!
யாவேவின் சந்நிதியில் இருந்த அப்பம்! (பகுதி-2)
(லேவியர் 24:5-9)
பாடம் 107இல், அப்பத்தை செய்யும் அளவுகளும், அதை தயாரிக்கும் வழிமுறைகளையும், அது வைக்கப்பட வேண்டிய இடமும், வரிசைமுறைகளும், அதை உண்ணும் முறைகளையும் மிக தெளிவாக பார்த்தோம் அல்லவா.. பிரியமானவர்களே!
இன்று இந்த அப்பம் புது சிருஷ்டிகளுக்கு உணர்த்த போகும் வெளிச்சங்கள் என்ன என்பதைப் பற்றி இன்றைய பாடத்தில் விரிவாக காண்போம்!
முதலாவதாக இந்த அப்பம் ஆசாரியர்களுக்கு கற்று தந்தது என்னவென்றால்; யாவே கடவுள் அளிப்பதைக் கொண்டு வாழ வேண்டும் என்பதையே...
ஏனெனில் பைபிளில் "அப்பம் பெரும்பாலும் உணவை விட மேலானது!"
நமக்கு பலம் நம் கைகள் சம்பாதிப்பதிலிருந்து மட்டுமல்ல;
யாவே பேசுவதிலிருந்தும் கிடைக்கிறது!
இதை தான் நம் கிறிஸ்துவும் சொன்னார்!
*மனுஷன் அப்பத்தினால் மாத்திரம் அல்ல; தேவனுடைய வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தையினாலும் பிழ்ப்பான்!* என்று (மத்தேயு 4:4)
அதனால்;
புது சிருஷ்டிகளான நாமும் தினமும் கடவுளின் வார்த்தைகளை ஆவலுடன் புசிக்க வேண்டும்!
தேவ வார்த்தைகளை விசுவாசித்து, கீழ்படிந்து அதனை நம் வாழ்வின் பாதையாகவே மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்!
அப்படி செய்ய வில்லையென்றால்; எண்ணெய்யும், நெருப்பும் இல்லாத விளக்கால் எப்படி ஒளிவீச முடியாதோ; அப்படியே நம் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையும் இருளடைந்து விடும்!
அப்பம் தேவனுடைய வார்த்தைகளை மட்டும் பிரதிபலிக்கவில்லை!
நம் கிறிஸ்துவையும் சுட்டிக் காட்டுகிறது!
யோவான் 6:33-35 ல் *வானத்திலிருந்து இறங்கிய ஜீவ அப்பம் நானே!*
*என்னை புசிக்கிறவன் மரித்தாலும் பிழைப்பான்!* என்கிறார் நம் இயேசு கிறிஸ்து!
நாம் எப்படி இயேசுவை புசிப்பது?
1. கடவுளின் குமாரன் என்ற விசுவாசத்தால்!
2. அவரின் மீட்புபலியில் நம்பிக்கை வைப்பதால்!
3. அவரின் போதனைகளை பற்றிக் கொள்வதால்!
4. அவரின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றி நடப்பதன் மூலமாய்!
அதுமட்டுமல்ல, அவரின் மரணத்தை நினைவு கூறும் போது, கிறிஸ்துவின் சரீரமாக நாம் அப்பத்தை புசிக்கிறோம்!
(1 கொரிந்தியர் 11:23-26)
ஆகவே; புது சிருஷ்டிகள் இரண்டு வகையில் அப்பத்தை புசிக்கிறோம்.
1. யாவேவின் வார்த்தையின் படி வாழ்வதன் மூலமாகவும்!
2. கிறிஸ்துவின் தியாகத்தை நினைவு கூர்ந்து, பயபக்தியுடன் பற்றிக் கொள்வதன் மூலமும்!
மேலும்; அப்பத்துடன் தூபவர்க்கமும் பரிசுத்த மேஜையில் வைக்கப்பட்டது! இல்லையா?
இந்த தூபவர்க்கம் எதை அடையாளப்படுத்துகிறது?
தூபவர்க்கம் யாவே கடவுளின் முன்பு சுகந்த வாசனையாக எரிக்கப்பட்டது போல,
நாமும் கிறிஸ்துவைப் போல் சுகந்த வாசனையாய் தேவன் முன் நறுமணம் வீச வேண்டும்!
ஆனால் எப்படி?
பிலிப்பயர் 1:29 கூறுவது போல,
கிறிஸ்துவோடு பாடுகள் படுவதற்க்கும் நமக்கு அருளப்பட்டிருக்கிறது!
ரோமர் 12: 1ல்
நம் சரீரங்களை, பரிசுத்தமாக யாவே தேவனுக்கு பிரியமான பலியாக ஒப்புக் கொடுக்க வேண்டும்!
நம் அர்ப்பணிப்பு வெறும் வாய் வார்த்தைகளாக மட்டும் இருக்க கூடாது!
அன்பு; கீழ்படிதல்; தாழ்மை; மற்றும் சகிப்புத்தன்மையுடன் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையாக இருக்க வேண்டும்!
அப்போது தான் கிறிஸ்துவைப் போல நாமும் நறுமணமாக கடவுளுக்கு முன் வாசம் வீசுவோம்!
- இன்றையப் பாடத்தில் உங்களுக்காக...
ஏழாவது ஒய்வுநாளில் அப்பம் புசிப்பது எதைக் குறிக்கிறது? - 12 அப்பங்கள் எதையெல்லாம் அர்த்தப்படுத்தலாம்?
- அப்பத்தின் இரண்டு அடுக்குகள் பிரதிநிதிபடுத்துவது எவைகளை
- அப்போஸ்தலர்களையா?
- யூதர்கள் மற்றும் புறஜாதிகளையா?
- ஆதாம் ஏவாளையா?
- நாம் கடவுள் வசிக்கும் ஆலயமாக மாற, நம்மில் களைந்து போடுவது எவைகளை?
- கிறிஸ்துவின் சுதந்திரத்தில் நாமும் பங்காளிகளாக மாறுவதென்றால் எப்படி?
- இவைகளை குறித்த விளக்கங்கள் உங்களின் தேடலுக்காக...
நம் கடவுளாம் யாவே பரிசுத்தர்!
நாமும் பரிசுத்தமாக மாற;
காலை வெளிச்சம் நம் பாதைக்கு ஒளியூட்டி வழி காட்டி,
கிறிஸ்துவின் பாதையில் நடக்க வைக்கிறது!
இத்தகைய வாய்ப்பை அளித்துவரும் கடவுளுக்கு, கிறிஸ்துவின் மூலம் நன்றிகளை கூறி ஜெபத்தை ஏறெடுப்போம்!
ஆமென்!
107. THE 12 LOAVES KEPT IN THE PRESENCE OF YAHWEH - Leviticus 24:1-4
107. BREAD IN THE PRESENCE OF YAHWEH! (PART 1)
(LEVITICUS 24:1-4)
Passing beyond the light of the lampstand in the Holy Place, let us go to the SHOWBREAD ON THE TABLE OF THE PRESENCE!
Our God, YAHWEH, desired that in His presence
there should not be light alone;
but bread also.
📌That is why, along with the plans of the Tabernacle, He gave Moses the regulations and procedures for the bread as well!
(LEVITICUS 24:5-9)
THIS IS CALLED THE BREAD OF THE PRESENCE!
Because
it is bread placed in the presence of God! It continually proclaims that God’s presence remains before those who love Him, and that those who love God stand continually before Him.
THE METHOD OF PREPARING THESE BREADS:
These breads must be made from fine flour—that is, well sifted, with no stones, husks, dust, or rough particles!
Because this is not ordinary bread; IT IS TO BE PLACED ON THE HOLY TABLE OF YAHWEH; therefore it must be prepared with great reverence and care!
IT IS NOT PLACED RAW;
ONLY AFTER IT IS THOROUGHLY BAKED IS IT ARRANGED ON THE TABLE!
MEASUREMENT OF THE FLOUR:
This measurement too is a command that YAHWEH God gave to Moses!
🥯 A TOTAL OF 12 BREADS MUST BE BAKED!
🥯 EACH BREAD SHALL BE TWO-TENTHS OF AN EPHA.
The calculations are explained in the lesson!
In short, the weight of flour for each bread should be between 2.200 kg and 2.600 kg! Then,
after adding water, kneading, and baking thoroughly, the size of each bread expands and its weight becomes approximately 3 to 4 kg!
🥯 IT MUST BE BAKED AS A ROUND (FLAT) LOAF!
🥯 Bread prepared with such diligence,
since it goes to the Holy Table, speaks of abundance and intense dedication!
These breads must be prepared only by the priests!
🥯 THE PREPARED BREADS MUST BE RENEWED EVERY SABBATH!
🥯 THE OLD BREADS MUST BE EATEN AS FOOD BY THE PRIEST AND HIS SONS. After offering them before YAHWEH, they must sit and eat inside the Holy Place of the Tabernacle!
THE MANNER OF OFFERING THE BREADS:
On the golden table in the Holy Place, the bread of the Presence must be arranged in two rows, six in each row
🥯 🥯
🥯 🥯
🥯 🥯
🥯 🥯
🥯 🥯
🥯 🥯
6 6
Then incense must be placed alongside it.
What we must carefully observe here is this: *THE INCENSE IS NOT MIXED WITH THE FLOUR!* Rather, the incense was placed beside the bread as a memorial!
The bread is eaten by the priests!
The incense is burned before *YAHWEH!*
WHY 12 BREADS?
They represent the twelve tribes of Israel!
WHAT DOES THIS BREAD REPRESENT?
We live by what YAHWEH God provides!
We stand before Him as His people!
We remain established before Him!
That is what it declares!
With this, I conclude my notes!
Many explanations about this Bread of the Presence are given in the lesson! Read and benefit!
IN THE NAME OF CHRIST, FATHER!
AMEN!
107. யாவேவின் சந்நிதியில் அப்பம்! (பகுதி 1)
(லேவியர் 24:1-4)
பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் குத்துவிளக்கின் வெளிச்சத்தை கடந்து சமூகத்து மேஜை அப்பங்களிடம் செல்வோம்!
நம் கடவுளாம் யா-வே தம்முடைய சமூகத்தில்
வெளிச்சம் மட்டுமல்ல;
அப்பங்களும் இருக்க விரும்பினார்.
📌அதனால் தான்; மோசேயிடம் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வரைப்படங்களின் கூடவே; அப்பத்தின் வரைமுறைகளையும், செய்முறைகளையும் வகுத்து தந்துள்ளார்!
(லேவியர் 24:5-9)
இது சமூகத்து அப்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறது!
ஏனெனில்
இது கடவுளின் சமூகத்தில் வைக்கப்பட்ட அப்பம்! இது கடவுளின் பிரசன்னம் தன்னை நேசிப்பவர்கள் முன்பும்; கடவுளை நேசிப்பவர்கள் என்றும் அவருக்கு முன்பும் இருப்பதை பறை சாற்றிக் கொண்டு இருக்கிறது.
இந்த அப்பங்களின் செய்முறைகள்:
மெல்லிய மாவினால் இந்த அப்பங்கள் செய்யப்பட வேண்டும். அதாவது நன்கு சலித்து, கற்களோ, உமிகளோ, தூசுக்களோ, கரடுமுரடானவைகளோ இல்லாமல்; இருக்க வேண்டும்!
ஏனெனில் இது சாதாரணமாக செய்யப்படும் ரொட்டி அல்ல; யாவேவின் பரிசுத்த மேஜையில் வைக்கப்பட போவதால்; மிகுந்த கனத்துடனும்; கவனத்துடனும் செய்யப்பட வேண்டும்!
இது பச்சையாக வைக்கப்படவில்லை;
நன்கு சுடப்பட்ட பின்னரே மேஜையில் அடுக்கப்படுகிறது!
மாவின் அளவு:
இந்த அளவும் யாவே கடவுள் மோசேயிடம் சொன்ன கட்டளை தான்!
🥯 மொத்தம் 12 அப்பங்கள் சுடப்பட வேண்டும்!
🥯 ஒவ்வொரு அப்பமும் ஒரு எப்பாவில் பத்தில் இரண்டு பங்கு.
இதன் கணக்குகள் பாடத்தில் உள்ளது!
சுருங்கச் சொல்வதென்றால் ஒவ்வொரு அப்பம் தயாரிக்கும் மாவின் எடை 2.200 கிலோகிராமிலிருந்து 2.600 வரை இருக்க வேண்டும்! பின்பு
தண்ணீர் சேர்த்து பிசைந்து, நன்கு சுடப்பட்ட பிறகு, ஒரு அப்பத்தின் எடை விரிவடைந்து அதன் எடை சுமார் 3 முதல் 4 கிலோ வரை இருக்கும்!
🥯 இது வட்ட வடிவமான (தட்டையான) ரொட்டியாக தான் சுடப்பட வேண்டும்!
🥯 இப்படி சிரத்தையுடன் தயாரிக்கப்படும் அப்பம்
பரிசுத்த மேஜைக்கு செல்வதால்; இந்த அப்பம் மிகுதி மற்றும் தீவிர அர்ப்பணிப்பை எடுத்துரைக்கிறது!
இந்த அப்பங்களை ஆசாரியர்கள் தான் தயாரிக்க வேண்டும்!
🥯 தயாரித்த அப்பங்களை ஒய்வுநாள் தோறும் புதுப்பித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்!
🥯 பழைய அப்பங்களை ஆசாரியரும் அவரின் பிள்ளைகளும் உணவாக உட்க்கொள்ள வேண்டும். யாவே தேவனுக்கு முன் சமர்பித்து; பின்பு ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் பரிசுத்த இடத்தின் உள்ளே அமர்ந்து சாப்பிட வேண்டும்!
அப்பங்களை சமர்பிக்கும் முறை:
பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் பொன்னினாலான மேஜையின் மீது, சமூகத்து அப்பங்களை வரிசைக்கு ஆறுவீதம் இரு வரிசைகளாக அடுக்க வேண்டும்
🥯 🥯
🥯 🥯
🥯 🥯
🥯 🥯
🥯 🥯
🥯 🥯
6 6
பின்பு அதனுடன் தூபவர்க்கம் வைக்க வேண்டும்.
இங்கு நாம் கவனமாக பார்ப்பது என்னவென்றால், *மாவுடன் இந்த தூபவர்க்கம் கலப்பதில்லை!* மாறாக ஒரு நினைப்பூட்டுதலாகவே தூபம்வர்க்கம் அப்பத்தின் அருகே வைக்கப்பட்டது!
அப்பம் ஆசாரியர்களால் புசிக்கப்படுகிறது!
தூபவர்க்கம் *யாவே* முன்பு எரிக்கப்படுகிறது!
எதற்கு 12 அப்பங்கள்?
அது இஸ்ரயேலர்களின் பனிரெண்டு கோத்திரங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது!
இந்த அப்பம் பிரதிபலிப்பது என்ன?
நாங்கள் யாவே கடவுள் கொடுப்பதைக் கொண்டு வாழ்கிறோம்!
அவருக்கு முன்பாக அவருடைய மக்களாக நிற்கிறோம்!
அவருக்கு முன்பாக நிலைத்திருக்கிறோம்!
என்பதையே!
இத்துடன் என் குறிப்புகளை நிறுத்திக் கொள்கிறேன்!
இந்த சமூகத்து அப்பத்தை குறித்து பல விளக்கங்கள் பாடத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது! படித்து பயனடையுங்கள!
கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் பிதாவே!
ஆமென்!
106. TEND THE LAMP 2 - Leviticus 24:1-4
MAINTAINING THE LAMP! PART - 2
(LEVITICUS 24:1-4)
LINEN WICK:
In the Bible, this fabric is considered very special!
WHY?
LINEN
- Naturally has excellent absorbing capacity!
- Is suitable to be worn in hot climates!
- Is considered one of the strongest natural fibers in the world!
- Is firm and durable!
- Lasts long and endures wear!
- Is naturally biodegradable!
DO YOU UNDERSTAND NOW?
*WHY THE FATHER, WHO IS LOVE ITSELF,* chose garments made of this fabric for the High Priest who ministered in the Tabernacle!
From the *MANGER TO THE TOMB*, this linen garment alone was wrapped around our Lord Jesus Christ!
(LUKE 2:7; MATTHEW 27:59)
This same garment is also given to *HIS BRIDE*
(REVELATION 19:8)
Therefore, this garment is called in the Bible *THE RIGHTEOUSNESS OF THE SAINTS!*
With such a special linen cloth, the *WICK* for the lampstand is made!
This is only a brief note..
Beloved ones..
As usual, detailed explanations are inside the lesson...
Waiting to shine brightly for you!
WHAT DOES THE BLACKENING ON THE WICK REPRESENT?
Pride within us, sin, anger, bitterness, self-will, craving for praise, love of money, and wrong ambitions!
All these are like carbon deposits on the wick!
As the Psalmist says in PSALM 66:18; if such impurities remain in our hearts, God will surely not listen to us!
📌If the carbon-coated wick is neglected, the light will gradually diminish, smoke will increase, and the Holy Place itself may be plunged into darkness!
📌Likewise, if the hidden sins and angry traits within us are not removed, *OUR HEART—THE TEMPLE WHERE GOD DESIRES TO DWELL—* will also be spiritually darkened!
The presence of God will depart from our hearts!
In those days, the High Priest trimmed the tip of the lamp’s wick (the carbon) so that the flame would continue to burn!
Today, our Great High Priest comes to restore us!
He cuts away the impurities that come from sin within us!
He makes the flame burn clean again!
DO YOU KNOW WHAT WE, WHO ARE STRIVING TO BECOME NEW CREATIONS, MUST DO?
The Apostle Paul says: *WE ARE NO LONGER CHILDREN OF DARKNESS, BUT CHILDREN OF LIGHT!*
What we must do to walk as children of light is this;
First, we must lift our eyes toward Christ, our Great High Priest!
In the morning, show Him our soot-covered wick and say,
Lord!
Cut away what is not right in me!
Provide me with fresh oil needed to burn for this day!
Let this light shine through my words, actions, and thoughts!
And again, in the evening, pray once more:
Search me again!
Make me realize where I failed today!
Cleanse me and correct me once more!
When Christ comes to trim us, we must bow in submission; because He does this not to reject us, but to make greater light shine from within us!
🪔🙇🏻🙇🏻♀️🪔
If we submit ourselves into the hands of Christ,
The lamp of the new creation will burn brightly until the day we are raised in glory!
With gratitude to our Heavenly Father who gave us this precious lesson, I conclude my notes here!
AMEN!
✍🏻🙇🏻🙇🏻♀️✍🏻
விளக்கை பராமரித்தல்! பகுதி - 2
(லேவியர் 24:1-4)
லினன் திரி:
பைபிளில் இந்த துணி மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்ததாக கருதப்படுகிறது!
ஏன்?
லினன்
- இயற்கையாகவே நன்கு உறிஞ்சும் தன்மை கொண்டது!
- வெப்ப இடங்களில் அணிவதற்க்கு உகந்தது!
- உலகின் வலிமையான இயற்கை நூல்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது!
- உறுதியானது!
- நீண்ட காலம் நீடித்து உழைப்பது!
- இயற்கையாகவே மக்கும் தன்மை கொண்டது!
இப்போது புரிகிறதா?
*அன்பே வடிவான தகப்பன்* எதற்காக இந்த நூலில் செய்த ஆடைகளை, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் ஆசாரியத்துவ வேலை செய்யும் பிரதான ஆசாரியர் உடுத்த தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதை!
நம் ஆண்டவராகிய கிறிஸ்துவின் *முன்னணை முதல் கல்லறை வரை* இந்த லினன் ஆடையே அவருக்கு சுற்றப்பட்டது!
(லூக்கா 2:7; மத்தேயு 27:59)
அவரின்*மணவாட்டிக்கும்* இந்த ஆடையே அணிவிக்கப்பட்டது
(திருவெளிப்பாடு 19:8)
அதனால் இந்த ஆடை *பரிசுத்தவான்களின் நீதி!* என்றும் பைபிளில் அழைக்கப்படுகிறது!
இவ்வளவு சிறப்பு வாய்ந்த இந்த லினன் துணியாலே குத்துவிளக்கிற்க்கான *திரி* செய்யப்படுகிறது!
இது சிறிய குறிப்பு தான்..
பிரியமானவர்களே..
வழக்கம்போல் விரிவான விளக்கங்கள் பாடத்தின் உள்ளே...
உங்களுக்காக சுடர் விட்டு காத்துக் கொண்டிருக்கின்றது!
திரியில் படியும் கருமை எதை பிரதிபலிக்கிறது?
நமக்குள் உள்ள பெருமை, பாவம், கோபம், கசப்பு, சுயவிருப்பம், புகழ்ச்சியின் மீதான மோகம், பணத்தின் மீதான நாட்டம்! தவறான லட்சியங்கள்
இவைகள் அனைத்தும் திரியில் உள்ள கார்பன் போன்றவை!
சங்கீதக்காரன் 66:18 ல் சொல்வது போல; நம் இருதயத்தில் இப்படிப்பட்ட கசடுகள் இருந்தால், கடவுள் நமக்கு நிச்சயம் செவி சாய்க்கமாட்டார்!
📌இந்த கார்பன் படியும் திரியை கவனிக்காமல் விட்டால், வெளிச்சம் படிப்படியாக குறைந்து, புகை மேலோங்கி பரிசுத்த ஸ்தலமே இருளில் மூழ்கிவிட வாய்ப்புள்ளது!
📌அப்படியே நம் உள்ளத்தில் மறைந்துள்ள பாவங்கள், கோபங்கள் குணங்களை நீக்காவிடில், *கடவுள் வசிக்க விரும்பும் ஆலயமாகிய நம் இருதயமும்* ஆவிக்குரிய ரீதியில் இருளைடந்து விடும்!
தேவபிரசன்னமும் நம் இருதயத்தை விட்டு நீங்கிவிடும்!
அன்று பிரதான ஆசாரியர் குத்துவிளக்கு திரியின் நுனியை (கார்பனை) வெட்டி சுடர் அணையாமல் எரிய வகை செய்தார்!
இன்று நம் மகா பிரதான ஆசாரியர் நம்மை மீட்டெடுக்க வருகிறார்!
அவர் நம்மில் உள்ள பாவத்தில் வந்த கசடுகளை வெட்டுகிறார்!
மீண்டும் சுடர் சுத்தமாக எரிய வகை செய்கிறார்!
புது சிருஷ்டிகளாக மாற பிரயாசப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நாம் செய்ய வேண்டியது என்னத் தெரியுமா?
அப்போஸ்தலர் பவுல் கூறுகிறார்: *நாம் இனி இருளின் பிள்ளைகள் அல்ல; வெளிச்சத்தின் பிள்ளைகள்!* என்று!
நாம் வெளிச்சத்தின் பிள்ளைகளாக நடக்க செய்ய வேண்டிய வேண்டியது என்னவென்றால்;
முதலில் நம் மகா பிரதான ஆசாரியரான கிறிஸ்துவை நோக்கி நம் கண்களை ஏறெடுக்க வேண்டியது தான்!
காலையில் நம் கசடு படிந்த திரியை அவரிடம் காட்டி,
ஐயா!
என்னில் சரியில்லாததை வெட்டுங்கள்!
நான் எரிவதற்க்கு தேவையான புது எண்ணெய்யை இந்த நாளுக்கு வழங்குங்கள்!
என் சொல், செயல், சிந்தை மூலம் இந்த ஒளி பிரகாசிக்கட்டும் என்று விண்ணப்பித்து;
மீண்டும்; மாலையில் என்னை ஆராயுங்கள்!
நான் இன்று எங்கே தவறினேன் என்பதை எனக்கு உணர்த்துங்கள்!
சுத்திகரித்து மீண்டும் என்னை சரி செய்யுங்கள்!
என்று மறுபடியும் ஒருமுறை விண்ணப்பம்!
கிறிஸ்து நம்மை வெட்ட வரும் போது நாம் தலைவணங்க வேண்டும்; ஏனெனில் அது நம்மை நிராகரிக்க அல்ல; நம்மில் அதிக வெளிச்சத்தை பிரகாசிக்கவே இதை செய்கிறார்!
🪔🙇🏻🙇🏻♀️🪔
நாம் கிறிஸ்துவின் கைகளுக்குள் கீழ்படிந்தால்,
புதுசிருஷ்டிகளின் விளக்கு, நாம் மகிமையில் எழுப்பப்படும் வரை பிரகாசித்து எரியும்!
இந்த அருமையான பாடத்தை தந்த நம் பரலோக பிதாவுக்கு நன்றி கூறி இத்துடன் என் குறிப்புகளை முடிக்கிறேன்!
ஆமென்!
✍🏻🙇🏻🙇🏻♀️✍🏻
105. TEND THE LAMP 1 - Leviticus 24: 1-4
105. TEND THE LAMP! PART - 1
(LEVITICUS 24:1-4)
In the previous lessons, we saw the methods of preparing pure olive oil to light the lamp in the Holy Place of the Tabernacle, the olive tree, the crushing process, and their spiritual meanings!
In this lesson, we are going to look at the lamp itself, the responsibilities of the hands that light the lamp, the methods of lighting it, and the lessons meant for new creations!
FIRST, THE LAMPSTAND IN THE HOLY PLACE!
This lampstand was made exactly according to the instructions God gave Moses on Mount Sinai, without deviating even by a thread!
- It was made entirely of pure gold
- It had one central shaft and six branches extending from the sides!
- It was made from a single beaten piece.
- Seven lamps were placed on the seven branches of the lampstand!
- This is where pure olive oil and wicks made of linen cloth were to be placed!
Not only the lampstand, but also the snuffers used to trim the wick and the vessels used to collect the ashes had to be made of pure gold.
(EXODUS 25:38)
Because only the light coming from this pure-gold lampstand could illuminate the Holy Place.
Otherwise, the place would be plunged into darkness! Even the altar of incense and the bread on the Table of the Presence placed there would be covered in darkness!
THE HANDS THAT LIGHT THE LAMP AND THEIR RESPONSIBILITIES!
We already studied this in the previous lesson. The responsibility of lighting the lamp in this Holy Place belonged only to Aaron and his sons!
THE COMMAND GOD GAVE TO MOSES: The lampstand must burn continually, from evening until morning, without going out!
(EXODUS 27:20;21)
The command may seem easy to us!
But it is not that easy!
📌The charred portion at the tip of the wick must be trimmed constantly so that it does not thicken!
📌If trimming is neglected, the flame will not burn properly and will begin to smoke!
📌If the wick is too long or lacks sufficient oil, the fire will begin to burn the wick instead of drawing oil!
As a result, smoke and dim light will appear. *THE HOLY PLACE ITSELF WILL TURN DARK AND SMOKY!*
Therefore, the priests would monitor the lamp very carefully!
They would frequently wipe away the sticky residue that dripped from the lamp!
This may not be visible to the people outside!
But it is because of this hidden service that the Holy Place appears with steady light!
THE WICK!
It is made of linen thread!
We have already studied the special qualities of linen in the morning light!
IN ISAIAH 42:3
“He will not break a bruised reed, and He will not extinguish a smoldering wick, but will faithfully bring forth justice.”
This gentle promise is spoken about the *MESSIAH*!
Is there any connection between this and THIS LINEN WICK?
There certainly is!
But the explanations are for you to discover—inside the lesson...
*If our Father YAHWEH GOD says something, there will surely be strong and meaningful reasons behind it!*
Likewise, there is a very important reason for saying that this lamp must not go out!
WHAT IS IT?
The answer is in the lesson... for your seeking!
LESSONS FOR NEW CREATIONS!🕎The seven lampstands represent the seven churches! In the book of Revelation written by John, we see Christ walking among them!
(REVELATION 1:12-13, 20)
Christ, our High Priest, sees the flame of every church!
He praises what must be praised and corrects what must be corrected!
In our personal lives, the wick within us!
Our words, actions, and thoughts can easily darken it!
📌Pride, hidden sin; love of the world, self-pity, anger—all these are like carbon buildup that forms on the wick!
We must allow Christ, our Great High Priest, to trim it away!
Otherwise, the light of the lamp will be weak and smoky!
This is only a brief explanation!
Beautiful and deep spiritual insights are hidden within the lesson!
Tomorrow, we will look in detail at linen, the wick, and trimming!
Until then, may God Himself bless us all through Christ!
AMEN!
105. விளக்கை பராமரித்தல்! பகுதி - 1
(லேவியர் 24:1-4)
ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் உள்ள விளக்கை ஏற்ற சுத்தமான ஒலிவ எண்ணெய் தயாரிக்கும் முறைகளையும், ஒலிவ மரத்தையும், நசுக்கப்படுதலையும், அதன் ஆவிக்குரிய அர்த்தங்களையும் கடந்த பாடங்களில் பார்த்தோம்!
இந்த பாடத்தில் விளக்கையும், விளக்கை ஏற்றும் கைகளின் கடமைகளையும், விளக்கை ஏற்றும் வழிமுறைகளையும், புது சிருஷ்டிகளுக்கான பாடங்களையும் பற்றி பார்க்கப் போகிறோம்!
முதலில் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் உள்ள குத்துவிளக்கு!
இது சீனாய்மலையில் கடவுள் மோசேயிடம் செய்ய சொன்ன வழிமுறைகளின் பிரகாரம், ஒரு நூலிழை கூட தப்பாமல் செய்யப்பட்ட குத்து விளக்கு!
- இது முழுவதும் பசும்பொன்னினால் ஆனது
- இதன் நடுவில் ஒரு தண்டும் பக்கத்திற்க்கு மூன்றாக 6 கிளைகளையும் கொண்டது!
- இது ஒரே அடிப்பு வேலையாக செய்யப்பட்டது.
- விளக்கு தண்டின் ஏழு வரிசைகளின் மேலே ஏழு அகல்விளக்குகள் வைக்கப்பட்டுள்ளது!
- இதில் தான் சுத்தமான ஒலிவ எண்ணெய்யும், லினன் துணியால் ஆன திரிகளும் வைக்கப்பட வேண்டும்!
விளக்குத் தண்டு மட்டும் அல்ல, திரியின் கரும்படலத்தை வெட்ட கத்தரிக்கோலும், சாம்பல்களை சேகரிக்க பாத்திரங்களும் கூட பசும் பொன்னினால் செய்யப்பட வேண்டும்.
(யாத்திராகமம் 25:38)
ஏனெனில், இந்த பசும் பொன்னினாலான குத்துவிளக்கில் இருந்து வரும் வெளிச்சமே பரிசுத்த ஸ்தலத்தை பிரகாசிக்க வைக்க முடியும்.
இல்லையெனில் அந்த ஸ்தலம் இருளில் மூழ்கி விடும்! அங்கு வைக்கப்பட்டுள்ள தூப பீடமும், சமூகத்து மேஜை அப்பங்களும் கூட இருளடைந்து விடும்!
விளக்கை ஏற்றும் கைகளும்; கடமைகளும்!
போன பாடத்திலேயே படித்தோம். இந்த பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் விளக்கு ஏற்றும் பொறுப்பு ஆரோனுக்கும், அவரின் குமாரர்களுக்கும் மட்டுமே உரியது!
கடவுள் மோசேயிடம் கொடுத்த கட்டளை: குத்துவிளக்கு, மாலை தொடங்கி விடியற்காலை வரை அணையாமல் எரிய வேண்டும்!
(யாத்திரை 27:20;21)
கட்டளை நமக்கு சுலபமாக தோணலாம்!
ஆனால் அது அவ்வளவு சுலபம் அல்ல!
📌விளக்கு நுனியில் கரியினால் தடிப்பு உண்டாகாமல் அதனை வெட்டிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்!
📌ஒருவேளை வெட்டத் தவறினால், சுடர் சரியாக எரியாது. புகைய தொடங்கும்!
📌ஒருவேளை திரி நீளமாகவோ; எண்ணெய் பற்றாமலோ இருந்தால் நெருப்பு, எண்ணெயை எடுப்பதற்க்கு பதில் திரியை எரிக்கத் தொடங்கிவிடும்!
அதனால் புகை மற்றும் குறைந்த வெளிச்சம் வரும். *பரிசுத்த ஸ்தலமே இருளாகவும், புகையாகவும் மாறும்!*
அதனால் ஆசாரியர்கள், மிகவும் கவனத்துடன் விளக்கை கண்காணித்துக் கொண்டே இருப்பார்கள்!
அடிக்கடி விளக்கிலிருந்து வடியும் பிசுபிசுப்பை துடைத்துக் கொண்டே இருப்பார்கள்!
இது வெளியே உள்ள மக்களுக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை தான்!
ஆனால் இந்த மறைமுக சேவையால் தான் பரிசுத்த ஸ்தலம் சீரான ஒளியுடன் காணப்படும்!
திரி!
இது லினன் நூலால் செய்யப்படுகிறது!
நாம் ஏற்கனவே இந்த லினன் சிறப்புகளைப் பற்றி காலை வெளிச்சத்தில் படித்துள்ளோம்!
ஏசாயா 42:3 ல்
அவர் நெரிந்த நாணலை முறியாமலும், மங்கியெரிகிற திரியை அணையாமலும், நியாயத்தை உண்மையாக வெளிப்படுத்துவார்.
என்று *மேசியாவை* பற்றி மேன்மையான வாக்குறுதி கூறப்பட்டுள்ளது!
இதற்கும், இந்த லினன் துணியிலான திரிக்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் உண்டா?
நிச்சயம் உண்டு!
ஆனால் விளக்கங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு! பாடத்தின் உள்ளே...
*நம் பிதாவாகிய யாவே கடவுள், ஒரு விஷயம் சொல்கிறார் என்றால் நிச்சயம் அதற்கு அழுத்தமான காரணங்கள் இருக்கும்!*
அப்படியே, இந்த விளக்கு அணையாமல் காக்க வேண்டும் என்று சொல்வதற்க்கும் மிக முக்கியமான காரணம் உள்ளது!
என்ன அது?
விடை பாடத்தில்... உங்கள் தேடலுக்காக!
புது சிருஷ்டிகளுக்கான பாடங்கள்!
🕎ஏழு குத்துவிளக்குகள் ஏழு சபையைக் குறிக்கிறது! அதன் நடுவே கிறிஸ்து உலாவிக் கொண்டிருப்பதை யோவான் எழுதிய வெளிப்படுத்துதல் புத்தகத்தில் காணலாம்!
(வெளி 1:12-13, 20)
நம் பிரதான ஆசாரியரான கிறிஸ்துவும் ஒவ்வொரு சபையின் சுடரையும் பார்க்கிறார்!
புகழ வேண்டியவைகளை புகழ்ந்தும், சீர்படுத்த வேண்டியவற்றை சீர்ப்படுத்தியும் வருகிறார்!
நம் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் நமக்குள் இருக்கும் திரி!
நமது சொல், செயல், சிந்தையை எளிதில் கருமையடைய வைக்கின்றன!
📌பெருமை, உள்ளார்ந்த பாவம்; உலக அன்பு, சுயபச்சாதாபம், கோபம் இவை அனைத்தும் திரியின் மேல் உருவாகும் கார்பன் போன்றவை!
இதை வெட்டி எடுக்க நம் மகா பிரதான ஆசாரியரான கிறிஸ்துவை நாம் அனுமதிக்க வேண்டும்!
இல்லையென்றால், விளக்கின் வெளிச்சம் பலவீனமாகவும், புகை மூட்டமாகவும் இருக்கும்!
இது சிறிய விளக்கம் தான்!
அருமையான ஆவிக்குரிய விளக்கங்கள் பாடத்தின் உள்ளே புதைந்துள்ளது!
நாளை, லினன், திரி, வெட்டுதல் இவற்றை பற்றி விரிவாக காணலாம்!
அதுவரை கடவுள் தாமே நம் அனைவரையும் கிறிஸ்துவின் மூலமாக ஆசிர்வதிப்பாராக!
ஆமென்!
104. YOU MUST BRING PURE OIL - Part 2 - Leviticus 24: 1-4
YOU MUST BRING PURE OIL! (PART - 2)(LEVITICUS 24: 1-4)
In the previous lesson (103), we saw how the Israelites were instructed to bring pure olive oil so that the lampstand in the Holy Place would burn continually, and also the method by which that oil was to be prepared, didn’t we..
Today, we are going to look at its spiritual explanations!
The command regarding the oil mentioned in Leviticus 24 and Exodus 27 is not merely about keeping an outer lamp burning...
It is a lesson about keeping the INNER LAMP of the new creations burning forever! That is, the lifestyle of the new creations before God should shine with an unextinguishable radiance!
If the lamp in the Tabernacle has to burn, oil is essential!
If oil is needed, the olive fruits must be crushed!
Today’s lesson is going to move forward based on these two foundations!
First of all, in the Bible, oil mostly represents the HOLY SPIRIT OF GOD!
For example: Samuel anointed David as king with oil! From that moment, the Holy Spirit of God came powerfully upon David!
(1 SAMUEL 16:13)
The prophet Zechariah also, in his vision, sees a scene of a golden lampstand with seven lamps, with oil flowing from an olive tree!
He records the words spoken by God at that time as follows:
“Not by might, nor by power, but by the Spirit of God shall everything be accomplished!”(ZECHARIAH 4:6)
The lamp is burning! But what keeps it burning is the oil hidden within it!
In the same way, the Holy POWER of God works like invisible oil within the new creations, helping their spiritual life to burn brightly...
This is exactly how it is in the parable of the ten virgins as well...
1....👰🏻♀️👰🏻♀️👰🏻♀️....10
📖 The answer for the lamps is found within the lesson!
The Holy Spirit is not just the power of the Father..
It is His LOVE!
TRUTH! and
GRACE!
These are poured into our hearts!
This is what Paul also says in (ROMANS 5:5)!
When, through faith,
through repentance,
and through obedience, we begin to walk in a way that pleases God, then we too bring the PURE OIL according to His desire!
As we draw closer and closer to Him, God gives us His Holy Spirit without measure, so that our vessel may overflow!
He strengthens what is weak!
He softens what is hard!
He preserves our spiritual flame so that it never goes out!
NOW, WHAT DOES THE OLIVE TREE REPRESENT?
God considers His beloved ones as an OLIVE TREE!
He calls the Israelites a beautiful, green olive tree bearing good fruit!
(JEREMIAH 11:16)
The Gentiles are wild olive branches grafted into that tree!
(ROMANS 11)
Yet, both are rooted in the same root!
David also says that he is like a green olive tree in the house of God!
(PSALM 52:8)
NOW, THE OLIVE FRUITS MUST BE CRUSHED, RIGHT?
WHAT DOES THAT REPRESENT?
Without pressure, oil will not flow out of the olive fruit, will it?
In the same way, only when new creations are crushed in tribulations can they reveal holy qualities pleasing to God.
They can reveal genuineness!
For this, Christ Himself, who is our Head, is our guide!
We know very well that He was crushed starting from the Garden of Gethsemane!
GETHSEMANE MEANS “THE PLACE WHERE OIL IS PRESSED”! IT CAN ALSO BE CALLED AN OIL MILL!
This entire garden was filled with olive trees!
From this very place of pressing, our Christ was also taken to be crushed!
It was here that His sweat fell like drops of blood!
(LUKE 22:44)
It was here that He said, “Not my will, but Yours be done!”
(LUKE 22:42)
What we must keep in mind here is this:
In the journey of us new creations, it is not God’s Holy Spirit that presses us!
Rather, it is our old life!
This is what Paul also said:
“We are hard-pressed on every side!”
(2 CORINTHIANS 4:8-10)
The stones that crush the olive fruits = sufferings, delays, disappointments, misunderstandings!
These bring tribulation to us!
But;
Tribulation produces perseverance!
Perseverance reveals good character!
And that gives us HOPE!
(ROMANS CHAPTER 5)
As we are gradually transformed into the likeness of Christ;
we are pressed, but not destroyed!
we are corrected, but not rejected!
It is only when sufferings come that the fragrance of Christ, patience, gentleness, and love begin to shine through us!
That is the PURE BEATEN OIL!
These explanations themselves are this deep..
Many more explanations are elaborated further in the lesson!
Read carefully, run the race meant for new creations, and reach God!
May our Almighty Father grant us His Holy Spirit abundantly; we pray in the name of Christ!
Our living Father of love!
AMEN!
நீங்கள் தூய எண்ணெயைக் கொண்டு வர வேண்டும்! (பகுதி - 2)(லேவியர் 24: 1-4)
முந்தைய பாடத்தில் (103), பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் உள்ள குத்துவிளக்கு தொடர்ந்து எரிவதற்காக இஸ்ரயேலர்களிடம் சுத்தமான ஒலிவ எண்ணெயைக் கொண்டுவரச் சொன்னதையும், அது தயாரிக்கப்பட வேண்டிய வழிமுறைகளையும் நாம் பார்த்தோம் அல்லவா..
இன்று அதற்கான ஆவிக்குரிய விளக்கங்களை காணப் போகிறோம்!
லேவியர் 24 மற்றும் யாத்திரை 27 ல் கூறப்பட்டுள்ள எண்ணெய்க்கான கட்டளை வெறும் புற விளக்கை எரிய வைப்பது மட்டுமல்ல...
புது சிருஷ்டிகளின் அகவிளக்கை என்றும் எரிய வைப்பதற்க்கான பாடம்! அதாவது கடவுளின் முன் புதுசிருஷ்டிகளின் வாழ்க்கை முறை என்றும் அணையாத பிரகாசத்துடன்!
கூடாரத்தில் விளக்கு எரிய வேண்டுமானால் எண்ணெய் அவசியம்!
எண்ணெய் வேண்டுமானால் ஒலிவ பழங்கள் நசுக்கப்படுதல் அவசியம்!
இந்த இரண்டின் அடிப்படையில் தான் இன்றைய பாடம் கடந்து செல்லப்போகிறது!
முதலில் எண்ணெய் என்பது வேதாகமத்தில் பெரும்பாலும் கடவுளின் பரிசுத்த ஆவியைக் குறிக்கும்!
உதாரணம்: சாமுயேல், தாவீதை ராஜாவாக எண்ணெய்யால் அபிஷேகம் பண்ணினார்! அப்போதிலிருந்து, கடவுளின் பரிசுத்த ஆவி தாவீதின் மேல் பலமாக இறங்கியது!
(1 சாமுவேல் 16:13)
சகரியா தீர்க்கதரிசியும் தன் தரிசனத்தில் ஒலிவ மரத்தில் இருந்து
எண்ணெய் வழிந்தோடும் ஏழு தங்க விளக்கு தண்டின் காட்சியையே காண்கிறார்!
அப்போது கடவுள் கூறிய வார்த்தைகளாக பின்வருபவற்றை பதிவு பண்ணியுள்ளார்.
பலத்தினாலும், பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல; கடவுளின் பரிசுத்த சக்தியால் அனைத்தும் ஆகும்! என்று..(சகரியா 4:6)
விளக்கு எரிகிறது! ஆனால் அதை எரிய வைத்துக் கொண்டிருப்பது அதில் மறைந்துள்ள எண்ணெய்!
அப்படியே கடவுளின் பரிசுத்த சக்தியும் புதுசிருஷ்களிடத்தில் கண்ணுக்குத் தெரியாத எண்ணெய்யாய் உதவி செய்துக் கொண்டிருக்கின்றது, அவர்களின் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை பிரகாசமாக எரிய...
இப்படித்தான் பத்து கன்னிகைகள் உவமையிலும்...
1....👰🏻♀️👰🏻♀️👰🏻♀️....10
📖 விளக்கங்களுக்கு பாடத்தின் உள்ளே பதில் உள்ளது!
பரிசுத்த ஆவி என்பது பிதாவின் வல்லமை மட்டும் அல்ல..
அவரின் அன்பு!
சத்தியம்! மற்றும்
கிருபை!
இவையே நம் உள்ளங்களில் ஊற்றப்படுகிறது!
இதை தான் பவுலும் (ரோமர் 5:5) ல் கூறுகிறார்!
விசுவாசத்தாலும்,
மனந் திருந்துதலினாலும்,
கீழ்படிதலினாலும் நாம் கடவுளுக்கு பிடித்தபடி நடக்கத் தொடங்கும் போது, நாமும் பரிசுத்தமான எண்ணெய்யை அவர் விரும்பிய பிரகாரம் கொண்டுவருகிறோம்!
நாம் அவரை நெருங்கிச் செல்ல செல்ல நம் பாத்திரமும் நிரம்பி வழியும்படி கடவுள் நமக்கு அவரின் பரிசுத்த ஆவியை அளவில்லாமல் தருகிறார்!
பலவீனமானதை பலப்படுத்துகிறார்!
கடினமானதை மென்மையாக்குகிறார்!
நம் ஆன்மீகசுடரை என்றும் அணையாமல் பாதுகாக்கிறார்!
சரி, ஒலிவமரம் எதைக் குறிக்கிறது?
கடவுள் தன் பிரியமானவர்களை ஒலிவ மரமாக கருதுகிறார்!
இஸ்ரயேலர்களை நல்ல கனிகளையுடைய அழகான பசுமையான ஒலிவமரம்!
(எரேமியா 11:16)
புற ஜாதிகள் அந்த மரத்தில் ஒட்டப்பட்ட காட்டு ஒலிவ கிளைகள்!
(ரோமர் 11)
ஆனாலும் இரண்டும் ஒரே வேரில் தான் வேர்க் கொண்டிருக்கிறது!
தாவீதும் தன்னை நான் கடவுளின் ஆலயத்தில் பச்சை ஒலிவமரம் போல் இருக்கிறேன் என்று கூறுகிறார்!
(சங்கீதம் 52:8)
இப்போது, ஒலிவ பழங்கள் நசுக்கப்பட வேண்டும் இல்லையா?
அது எதைக் குறிக்கிறது?
அழுத்தம் இல்லாமல் ஒலிவ பழத்தில் இருந்து எண்ணெய் வடியாது அல்லவா?
அது போல புது சிருஷ்டிகளும் உபத்திரத்தில் நசுக்கப்படும் போது தான், கடவுளுக்கு உகந்த பரிசுத்த குணங்களை வெளிப்படுத்த முடியும்.
உண்மைத்தன்மையை காண்பிக்க முடியும்!
அதற்கு நம் தலையாகிய கிறிஸ்துவே நமக்கு வழிகாட்டி!
கெத்செமனே தோட்டத்திலிருந்தே அவர் நசுக்கப்பட்டது நமக்கு நன்றாகவே தெரியும்!
கெத்செமேனே என்றால் எண்ணெய் பிழியப்படும் இடம்! எண்ணெய் ஆலை என்றும் சொல்லலாம்!
இந்த தோட்டம் முழுவதும் ஒலிவ மரங்கள் நிறைந்திருந்தன!
இந்த பிழியப்படும் இடத்திலிருந்தே நம் கிறிஸ்துவும் பிழியப்பட அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்!
அவர் வியர்வை இரத்ததுளிகளாக சிந்தியதும் இங்குதான்!
(லூக்கா 22:44)
என் சித்தத்தின்படி அல்ல; உம் சித்தத்தின்படியே ஆகட்டும் என்றதும் இங்கே தான்!
(லூக்கா 22:42)
இங்கு நம் மனதில் வைக்க வேண்டியது என்னவென்றால்,
புது சிருஷ்டிகளான நம் பயணத்தில் நம்மை அழுத்துவது கடவுளுடைய பரிசுத்த ஆவி அல்ல!
மாறாக நம்முடைய பழைய வாழ்க்கையே!
இதை தான் பவுலும் கூறினார்.
எப்பக்கங்களிலும் நாங்கள் நொறுக்கப்படுடிறோம்!
என்று! (2 கொரிந்தியர் 4:8-10)
ஒலிவ பழங்களை நசுக்கும் கற்கள் = துன்பங்கள், தாமதங்கள், ஏமாற்றங்கள், தவறான புரிதல்கள்!
இவற்றால் நமக்கு உபத்திரவம் வரும்!
ஆனால்;
உபத்திரவம் நமக்கு பொறுமையை உண்டாக்கும்!
பொறுமை நம் நல்ல குணத்தை வெளிப்படுத்தும்!
அது நமக்கு நம்பிக்கையைத் தரும்!
(ரோமர் 5 ம் அதிகாரம்)
கிறிஸ்துவின் சாயலாக நாம் படிப்படியாக மாறும் போது;
நாம் அழுத்தப்படுகிறோம்; ஆனால் அழிக்கப்படுவதில்லை!
நாம் திருத்தப்படுகிறோம், ஆனால் நிராகரிக்கப்படுவதில்லை!
பாடுகள் வரும்போது தான், நம்மில் கிறிஸ்துவின் நறுமணம், பொறுமை, சாந்தம், அன்பு பிரகாசிக்கத் தொடங்கும்!
அதுதான் தூய்மையான அடிக்கப்பட்ட எண்ணெய்!
இந்த விளக்கங்களே, இத்தனை ஆழமாக இருக்கிறது..
மேலும் பல விளக்கங்கள் இன்னும் பாடத்தில் விரிவாக உள்ளது!
நன்கு படித்து, புது சிருஷ்டிகளுக்கான ஓட்டத்தில் ஓடி கடவுளை சென்று சேர!
நம் சர்வவல்ல பிதா நமக்கு அவரின் பரிசுத்த ஆவியை அபரிதமாக அருள வேண்டி; கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறோம்!
எங்கள் ஜீவனுள்ள அன்பின் பிதாவே!
ஆமென்!
103. YOU MUST BRING NEW OIL - Leviticus 24: 1-4
YOU MUST BRING PURE OIL! (PART – 1) (LEVITICUS 24:1–4)
This chapter begins with a simple command from YAHWEH GOD to Moses.
REASON: The purpose behind this command is God’s desire for how His own beloved people should live before Him!
WHAT IS THE COMMAND?
Pure olive oil must be brought to the Tabernacle of Meeting.
WHY?
In the Holy Place of the Tabernacle, there stands a beautiful lampstand made entirely of pure gold, crafted exactly according to God’s instruction. It is meant to burn brightly!
CAN JUST ANYONE LIGHT IT?
What kind of question is that?
Only Aaron, the high priest who is qualified to enter the Holy Place, and his sons are permitted to perform this task!
SO WHEN SHOULD THE LAMP BE LIT?
From 6:00 PM in the evening until 6:00 AM at dawn!
That is, it must burn continuously throughout the night without going out!
IS THERE ANY REASON FOR THIS?
Yes!
It is a testimony that *the God of Israel dwells among His people!*
Alright! HOW IS THE OIL PREPARED?
1. First, fully ripened olives are taken and gently crushed in stone mortars!
2. Then the crushed olives are tied in a cloth and hung!
3. The oil that slowly drips out is considered the finest quality.
4. It is then collected in vessels, and the clear oil at the top is reserved for the lampstand!
5. The residue that settles at the bottom is used for cooking or for lighting torches and other lamps!
Oh, is that so?
Alright… so only Aaron’s family should prepare this oil, right? WRONG!
Every family and every tribe of Israel had a share in this!
This too was a command from YAHWEH GOD!
(LEVITICUS 24:2)
IS THERE A REASON BEHIND THIS?
There certainly is!
This represents a beautiful fellowship of unity!
It proclaimed two important truths:
1. *MAY THE LIGHT OF YAHWEH GOD SHINE IN OUR MIDST!* — this was expressed through the holy oil offering of Israel!
2. It was the duty of the priests to ensure that this light never went out!
A DOUBT?
What is it?
HOW DID THEY GET OLIVES IN THE WILDERNESS?
The answers to this are found within the lesson…
In the New Testament, Jesus Christ says, “You are the light of the world” (MATTHEW 5:14)…
Is there any connection between that and this?
Yes!
But;
Those answers too are within the lesson…
TODAY’S LESSON – A FEW DROPS OF HONEY:
New oil every day! New provision! A fresh flame for a new night:
WHAT DOES THIS TEACH US?
WE CANNOT LIVE TODAY BASED ON YESTERDAY’S FAITH!
We cannot stand firm in tomorrow’s trials based on last year’s dedication!
Just as the lampstand in the Tabernacle required fresh oil daily, we—new creations—also need oil for our inner lamp!
Through our prayers and our obedience to YAHWEH, He supplies us daily, so that we may shine brightly!
Tomorrow, with many more spiritual insights…
We shall meet again! Until then, may God Himself guide us all in Christ Jesus!
AMEN!
நீங்கள் சுத்தமான எண்ணெயைக் கொண்டு வர வேண்டும்! (பகுதி - 1)(லேவியர் 24:1-4)
இந்த அதிகாரம் மோசேவிடம், யாவே கடவுளின் ஒரு எளிய கட்டளையுடன் தொடங்குகிறது.
காரணம்: தான் நேசிக்கும் தன் சொந்த ஜனங்கள் தனக்கு முன் எப்படி வாழ வேண்டும் என்று கடவுள் ஆசைப்படுவதே, இந்த கட்டளை பிறந்ததன் நோக்கம்!
என்ன கட்டளை?
சுத்தமான ஒலிவ எண்ணெய்யை ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்க்கு கொண்டு வர வேண்டும்.
ஏன்?
ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் கடவுள் சொல்லி வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரே அடிப்பு வேலையாய் செய்யப்பட்ட பொன்னினால் ஆன ஒரு அருமையான குத்து விளக்கு உள்ளது. அது சுடர் விட்டு எரிவதற்காக!
யார் வேண்டுமானாலும் எரிய வைக்கலாமா?
இதென்ன கேள்வி?
பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் பிரவேசிக்கும் தகுதியுள்ள பிரதான ஆசாரியரான ஆரோனும், அவன் குமாரர்கள் மட்டுமே இந்தக் காரியத்தை செய்ய வேண்டும்!
சரி எப்போது விளக்கு எரிய வேண்டும்?
மாலை 6 மணிக்கு தொடங்கி விடியற்காலை 6 மணி வரை!
அதாவது இரவு முழுவதும் அணையாமல் எரிய வேண்டும்!
காரணம் ஏதாவது?
உண்டு!
இஸ்ரயேலரின் கடவுள் தம் மக்களின் நடுவில் இருக்கிறார்* என்பதற்க்கு இது ஒரு சாட்சி!
சரி! எப்படி எண்ணெய் தயாரிப்பது?
1. முதலில் நன்கு பழுத்த ஒலிவப் பழங்களை எடுத்து கல் உரல்களில் இட்டு மெதுவாக நசுக்கப்படுகிறது!
2. பின்பு நசுக்கப்பட்ட ஒலிவ பழங்கள் ஒரு துணியில் கட்டி தொங்கவிடப்படுகிறது!
3. அதிலிருந்து வடியும் எண்ணெய், மிக சிறந்ததாக கருதப்படுகிறது.
4. பின்பு பாத்திரங்களில் சேமிக்கப்பட்டு, மேலே உள்ள தெளிந்த எண்ணெய், குத்து விளக்கிற்க்காக சேமித்து வைக்கப்படுகிறது!
5. அடியில் தங்கும் கசடுகள், சமையலுக்கோ அல்லது பந்தங்கள், மற்ற விளக்குகள் ஏற்ற பயன்படுத்தப்படுகிறது!
அப்படியா?
சரி.. இதை ஆரோனின் குடும்பத்தார் மட்டும் தானே தயாரிக்க வேண்டும்! சரிதானே?தவறு!
இஸ்ரயேலர் ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்க்கும், ஒவ்வொரு கோத்திரத்திற்க்கும் இதில் பங்கு உண்டு!
இது யாவே கடவுளின் கட்டளையும் கூட!
(லேவியர் 24:2)
இது சொல்லும் காரணம் ஏதாவது உண்டா?
நிச்சயமாக உண்டு!
இது ஒரு அழகிய கூட்டுறவின் ஐக்கியம்!
இரண்டு விஷயங்களில் இது அதனை பறைசாற்றியது!
1. *யாவே கடவுளின் ஒளி எங்கள் மத்தியில் பிரகாசிக்க வேண்டும்!* என்று இஸ்ரயேலர்களின் இந்த பரிசுத்த எண்ணெய் காணிக்கை எடுத்துரைத்தது!
2. அதனை அணையாமல் பிரகாசிக்க வைப்பது எங்கள் கடமை என்று ஆசாரியர்களின் பணி எடுத்துரைத்தது!
ஒரு சந்தேகம்?
என்ன?
வனாந்திரத்தில் எப்படி இந்த ஒலிவ பழங்கள் கிடைத்தது?
இதற்கான பதில்கள், பாடத்தின் உள்ளே...
இயேசு கிறிஸ்து புதிய ஏற்பாட்டில் நீங்கள் இந்த உலகத்திற்க்கு வெளிச்சமாய் இருக்கிறீர்கள் (மத்தேயு 5:14) என்று கூறியுள்ளாரே..
இதற்கும், அதற்க்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் உண்டா?
உண்டு!
ஆனால்;
அதற்கான பதில்களும் பாடத்தின் உள்ளே...
இன்றையப் பாடத்தின் சிறு தேன்துளிகள்:
ஒவ்வொரு நாளும் புதிய எண்ணெய்! புதிய பராமரிப்பு! புதிய இரவுக்கான புது சுடர்:
நமக்கு உணர்த்துவது என்ன?
நேற்றைய விசுவாசத்தை வைத்துக் கொண்டு இன்று நாம் வாழ முடியாது!
கடந்த ஆண்டின் அர்ப்பணிப்பை வைத்துக் கொண்டு நாளைய சோதனையில் நாம் நிற்க முடியாது!
ஆசரிப்பு கூடாரத்தின் குத்துவிளக்கிற்க்கு தினசரி புது எண்ணெய் போல, புது சிருஷ்டிகளான நமக்கும், நம் அக விளக்குக்கு எண்ணெய் தேவை!
அது நம் ஜெபத்தின் மூலமும், யாவேக்கு கீழ்படிதலின் மூலம் அவரால் தினசரி வழங்கப்பட்டு வருகிறது; நாம் பிரகாசித்து எரிய!
நாளை மேலும் பல ஆவிக்குரிய விளக்கங்களுடன்..
மீண்டும் சந்திப்போம்!அதுவரை கடவுள் தாமே நம் அனைவரையும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் வழி நடத்துவாராக!
ஆமென்!
102. FESTIVAL 7: SUKKOT 8 - Leviticus Ch.23: 34-42
FEAST – 7: FEAST OF TABERNACLES (SUKKOTH! PART – 8) (LEVITICUS 23:34–42)
Through these SEVEN FEASTS, the JOURNEY we have been traveling reaches its FINAL STAGE today!
Let us now briefly REMEMBER and REFLECT upon these SEVEN FEASTS…
FIRST;
PASSOVER = It reminded us that we were REDEEMED BY THE BLOOD OF CHRIST!
FEAST OF UNLEAVENED BREAD: It urged us to REMOVE even the HIDDEN SIN, PRIDE, HYPOCRISY, and WORLDLINESS that may be lurking in a corner of our hearts!
FIRSTFRUITS (BARLEY): Because of the LOVE that SPRANG UP in our hearts toward *YAHWEH*, it compelled us to OFFER THE BEST, THE FIRST, and THE CHOICEST FRUIT OF OBEDIENCE to Him!
FEAST OF PENTECOST: That budding love matured fully and finally prepared us as a (WHEAT) HARVEST to bow before the feet of GOD!
That is, it taught us the lesson that *OUR FIRST LOVE MUST ENDURE TO THE END*!
FEAST OF TRUMPETS: It prepared us for a WONDERFUL DAY that lies ahead!
DAY OF ATONEMENT: While re-identifying the SACRIFICE OF CHRIST, it also prepares the CAMP to be CLEANSED, and prepares US to SHARE IN HIS VICTORY and RESURRECTION!
NOW;
THIS
FEAST OF TABERNACLES:
It proclaims loudly that our life on this earth is merely a TEMPORARY, FRAGILE TABERNACLE, BUILT BY HANDS, that will PASS AWAY!
And that our INCORRUPTIBLE, ETERNAL TABERNACLE is *AN ETERNAL HOUSE BUILT BY GOD!* — and that it is IN HEAVEN!
WHAT LESSONS DOES THIS FEAST TEACH NEW CREATIONS TODAY?
Let us look at that,
and COMPLETE this lesson by CARRYING the TREASURED SPIRITUAL MEANINGS of these feasts within our hearts!
As usual, a SMALL NOTE for my BELOVED ONES!
In those days, the Israelites were commanded to leave their SOLID STONE HOUSES and dwell for SEVEN DAYS in WEAK TABERNACLES made of branches.
This illustrated that LIFE IN THIS WORLD IS TEMPORARY!
For NEW CREATIONS too, *THESE SEVEN DAYS* represent the period from the DAY OF PENTECOST (A.D. 33)
until TODAY — living in an UNSTABLE TABERNACLE!
That is;
FROM THE FIRST CHURCH… TO THE SEVENTH CHURCH!
FROM EPHESUS TO LAODICEA! (REVELATION CHAPTERS 2 & 3)
Like ABRAHAM, ISAAC, and JACOB, they continue to live as STRANGERS and PILGRIMS in this EARTHLY TABERNACLE LIFE!
(HEBREWS 11:9,10; 13–16)
Yet, they are WAITING FOR *THE EIGHTH DAY* to REACH the PERMANENT DWELLING — THE HOUSE OF GOD!
Until then, TRIALS, TESTS, VICTORIES, and FAILURES continue to PASS THROUGH every CHURCH AGE!
THE EIGHTH DAY!
A VERY SPECIAL DAY!
On this day, the CHURCH IS COMPLETED!
That is, the day when the LAST PERSON of the NEW CREATION is PERMANENTLY RAISED in a SPIRITUAL BODY;
THIS EIGHTH DAY!
No longer is this PERISHABLE TABERNACLE needed for the NEW CREATION!
The JOURNEY TO THE HEAVENLY HOUSE — THE DWELLING PLACE OF GOD — IS COMPLETE!
This PERISHABLE BODY will PUT ON IMPERISHABILITY! (1 CORINTHIANS 15:53)
IT HAS BEEN CONFIRMED!
The day when the BODY OF CHRIST fully PUTS ON THE LIKENESS OF THE HEAVENLY ONE is THIS EIGHTH DAY! (1 CORINTHIANS 15:49)
With this, I TAKE MY LEAVE.
Further explanations are WITHIN THE LESSON…
The COMPLETION OF THE NEW CREATION is NOT YET FINISHED…
Even for US who are living in the SEVENTH CHURCH AGE, this HEAVENLY PRIVILEGE HAS BEEN GRANTED!
The HOLY PRIVILEGE of SEEING THE LORD FACE TO FACE!
The WONDERFUL PRIVILEGE of being UNITED AS THE BODY OF CHRIST!
The BEAUTIFUL PRIVILEGE of SITTING WITH HIM UPON THE THRONE!
It is FOR THIS PURPOSE that these lessons are now GUIDING US!
OUR CALLING!
OUR PATH!
OUR JOURNEY!
OUR GOAL! — all are being MADE CLEAR!
May GOD BLESS US ALL to RUN THIS RACE, OBTAIN THE VICTORY, BECOME THE BODY OF CHRIST, and ARRIVE at our ETERNAL HOME — THE DWELLING PLACE OF GOD — and may HE LEAD US BY HIS HOLY SPIRIT!
HEAR OUR PRAYER IN THE NAME OF CHRIST, OUR BELOVED FATHER!
AMEN!
பண்டிகை - 7: கூடாரப்பண்டிகை (சுக்கோத்! பகுதி - 8)(லேவியர் 23: 34-42)
இந்த ஏழு பண்டிகையின் மூலம் நாம் பயணித்தப் பாதை இன்று இறுதிகட்டம் அடைகிறது!
நாம் இந்த ஏழு பண்டிகைகளைப் பற்றி சற்று நினைவு கூறலாம் இப்போது...
முதலில்;
பஸ்கா = கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் நாம் மீட்கப்பட்டோம் என்பதை உணர்த்தியது!
புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை: நம் இதயத்தின் ஓரத்தில் கூட ஒளிந்துள்ள பாவம் பெருமை, மாய்மாலம் மற்றும் உலகத்தன்மையை எடுத்து போட வலியுறுத்தியது!
முதற்பலன் (வாற்கோதுமை) : *யாவே* வின் மீது நம் இதயத்தில் துளிர்த்த அன்பின் காரணமாக உண்டான கீழ்படிதலின் சிறந்ததை, முதன்மையானதை அவருக்கு செலுத்த நம்மை உந்துவித்தது!
பெந்தகொஸ்தே பண்டிகை: துளிர்த்த அன்பு நன்கு முற்றி இறுதியில் நம்மை (கோதுமை) அறுவடையாக தேவனின் பாதத்தின் முன் பணிய நமக்கு வழி வகுத்தது!
அதாவது *ஆரம்ப அன்பு இறுதி வரை நிலைத்திருக்க* நமக்கு பாடம் சொன்னது!
எக்காளப்பண்டிகை: நம்மை ஒரு அற்புத நாளுக்காக ஆயத்தப்படுத்தியது!
பாவநிவாரண நாள்: கிறிஸ்துவின் பலியை மீண்டும் அடையாளப்படுத்துவதோடு, பாளையமும் சுத்தமாகி, நம்மையும் அவரோடு கூட ஜெயம் கொள்வதற்க்கும், உயிர்தெழுதலுக்கும் ஆயத்தப்படுத்துகிறது!
இப்போது;
இந்தக்
கூடாரப்பண்டிகை:
நாம் இந்த பூமியில் வாழும் வாழ்க்கை கைகளால் கட்டப்பட்ட நிலையில்லாமல் அழிந்துப் போகும் கூடாரமே!
நம் அழியாத நித்திய கூடாரம், *கடவுளால் கட்டப்பட்ட நித்திய வீடு!* இது பரலோகத்தில் உள்ளது என்பதையே நமக்கு பறைச் சாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது!
இந்த பண்டிகை; இன்று புது சிருஷ்டிகளுக்கு உணர்த்தும் பாடங்கள் என்ன?
அதை நாம் பார்த்து,
இந்த பண்டிகைகளின் பொக்கிஷ ஆவிக்குரிய அர்த்தங்களை இதயத்தில் சுமந்துக் கொண்டு இந்த பாடத்தை நிறைவு செய்யப் போகிறோம்!
வழக்கம் போல், என் பிரியமானவர்களுக்காக சிறு குறிப்பு!
அன்று, இஸ்ரயேலர்கள் உறுதியான கல்வீடுகளை விட்டு, ஏழுநாட்கள் கிளைகளால் வேயப்பட்ட பலவீனமான கூடாரத்தில் இருக்க கட்டளையிடப்பட்டார்கள்.
இது இந்த உலக வாழ்க்கை தற்காலிகமானது என்பதை எடுத்துரைத்தது!
புது சிருஷ்களுக்கும்; *இந்த ஏழு நாட்கள்,* அன்று பெந்தகொஸ்தே நாள் தொடங்கி (கி. பி. 33)
இன்று வரை நிலையற்ற கூடாரத்தில் வாழ்ந்து வருவதை எடுத்துரைக்கிறது!
அதாவது; முதலாம் சபை தொடங்கி... ஏழாம் சபை வரை!
எபேசு தொடங்கி லவோதேக்கியா வரை! (வெளிப்படுத்துதல் 2; 3 அதிகாரங்கள்)
ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபைப் போல, அந்நியர்களாகவும், பரதேசிகளாகவும் இந்த பூமிக்குரிய கூடார வாழ்க்கையில் வாழ்ந்து வருகிறது!
(எபிரேயர் 11:9;10 13-16)
ஆனாலும், நிரந்தர வாசஸ்தலமாகிய கடவுளின் வீட்டை அடைய *எட்டாம் நாளுக்காக* காத்திருக்கிறது!
அது வரை சோதனைகளும், பரீட்சைகளும், வெற்றிகளும், தோல்விகளும் ஒவ்வொரு சபையின் காலக்கட்டத்திலும் கடந்து சென்றுக் கொண்டே தான் இருக்கிறது!
எட்டாம் நாள்!
ஒரு விஷேசித்த நாள்!
இந்த நாளில் சபை நிறைவடையும்!
அதாவது, புது சிருஷ்டியின் கடைசி நபர், நிரந்தரமாக ஆவிக்குரிய சரீரத்தில் எழுப்பப்படும் நாள்;
இந்த எட்டாம் நாள்!
இனி இந்த அழியும் கூடாரம் புது சிருஷ்டிக்கு தேவையில்லை!
அழியாத கடவுளின் வீடாகிய பரலோகத்திற்க்கு பயணித்தாகி விட்டது!
அழிவுள்ள இந்த சரீரம் அழியாமையை தரித்துக் கொள்ளும்! (1 கொரிந்தியர் 15:53)
உறுதிபடுத்தப்பட்டாகிவிட்டது!
கிறிஸ்துவின் சரீரம் பரத்துக்குரியவர்களின் சாயலை முழுமையாக அணிந்துக் கொள்ளும் நாளே இந்த எட்டாம் நாள்! (1 கொரிந்தியர் 15:49)
இத்துடன் விடைபெறுகிறேன்
மேலும் விளக்கங்கள் பாடத்தின் உள்ளே...
புது சிருஷ்டிகளுக்கான நிறைவடைதல் இன்னும் முடிவடையவில்லை...
ஏழாம் கால சபையில் இருக்கும் நமக்கும் இந்த பரலோக அரிய வாய்ப்பு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது!
நாம் ஆண்டவரை முகம் முகமாக தரிசிக்கும் பரிசுத்த வாய்ப்பு!
கிறிஸ்துவின் சரீரமாக இணையும் அற்புத வாய்ப்பு!
அவரோடு கூட அரியணையில் அமரப் போகும் அழகிய வாய்ப்பு!
அதற்காகவே இந்த பாடங்கள் தற்போது நமக்கு வழிகாட்டிக் கொண்டு வருகிறது!
நம் அழைப்பு!
நம் பாதை!
நம் பயணம்!
நம் லட்சியம்! இவற்றை எடுத்துக் காட்டிக் கொண்டே வருகிறது!
இந்த பாதையில் ஓடி, வெற்றிப் பெற்று, கிறிஸ்துவின் சரீரமாகி, நம் நிரந்தர வீடாகிய கடவுளின் வாசஸ்தலத்தில் சென்று சேர, கடவுள் நம் அனைவரையும் ஆசிர்வதித்து, அவரது பரிசுத்த ஆவியினால் வழி நடத்துவாராக!
கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் எங்களின் ஜெபம் கேளும்! எங்கள் அருமை தகப்பனே!
ஆமென்!
101. FESTIVAL 7: SUKKOT 7 - Leviticus Ch. 23: 34-42
FEAST – 7: FEAST OF TABERNACLES (SUKKOTH – PART 7)
(LEVITICUS 23:34–42)
Let us examine today’s lesson by aligning it with SHADOW, SUBSTANCE, and PROPHECY!
SHADOW:
The LAST DAY of the FEAST OF TABERNACLES!
While the people were praying FOR RAIN,
and FOR BLESSING UPON THE EARTH,
the priests would bring water in a vessel FROM THE POOL OF SILOAM,
with musical instruments playing and songs resounding,
and pour it out upon the altar!
On the SEVENTH DAY, they walked around the altar again and again.
The shout of “HOSANNA” was echoing there.
THE MEANING OF HOSANNA = SAVE NOW!
SUBSTANCE:
Our Lord JESUS also stood on the LAST DAY of this FEAST OF TABERNACLES and cried out loudly!
*IF ANYONE THIRSTS, LET HIM COME TO ME AND DRINK!*
And He also said, *HE WHO BELIEVES IN ME, OUT OF HIS INNER BEING WILL FLOW RIVERS OF LIVING WATER*!
(JOHN 7:37,38)
Here, LIVING WATER means the *HOLY SPIRIT*.
On that day, the priests poured water on the altar, praying for rain.
But our Savior JESUS CHRIST *GIVES SOMETHING FAR GREATER THAN THAT!*
That is LIVING WATER — an UNFAILING SUPPLY that comes from GOD!
That is, the HOLY SPIRIT!
This is not only for the Israelites;
it is a GIFT that will be given to ALL who believe that CHRIST is the SON OF GOD and that HE IS OUR REDEMPTION!
THE HOLY SPIRIT OF GOD!
This begins to FLOW within the HEART of EVERY PERSON who believes in CHRIST!
“YOU WILL DRAW WATER WITH JOY FROM THE WELLS OF SALVATION” — as spoken in ISAIAH 12:3 — our MASTER BEAUTIFULLY FULFILLED this in His FIRST COMING!
For ALL who believe in Him, the HOLY SPIRIT OF GOD FLOWS!
PROPHECY:
Zechariah declares this in his prophecy!
(ZECHARIAH 14:18)
“LIVING WATERS SHALL FLOW OUT FROM JERUSALEM…”
This is an event that will take place UNDER THE REIGN OF OUR MESSIAH!
That is,
a sequence of events that will occur DURING THE THOUSAND-YEAR REIGN OF CHRIST!
First, the STREAM OF TRUTH will be poured out upon His SAINTS!
On the DAY OF PENTECOST, the HOLY SPIRIT OF GOD was poured out upon CHRIST’S FIRSTFRUITS in the Upper Room!
Then, LIVING WATER will continue to flow throughout the ENTIRE WORLD.
Therefore;
The HEARTS OF MEN ARE PURIFIED!
ACCURATE KNOWLEDGE OF THE TRUTH is poured out over the WHOLE EARTH!
Then, as stated in HABAKKUK 2:14,
*AS THE WATERS COVER THE SEA, SO THE EARTH WILL BE FILLED WITH THE KNOWLEDGE OF THE GLORY OF YAHWEH!*
This SEVEN-DAY FEAST encompasses ALL THE EVENTS that will take place during the THOUSAND-YEAR REIGN OF OUR CHRIST!
For the ENTIRE WORLD CURSED THROUGH ADAM,
NEW BLESSING!
LIGHT OF TRUTH!
Those who come believing in CHRIST will DRINK OF THE HOLY SPIRIT OF GOD.
The FEAST OF TABERNACLES does not end with SEVEN DAYS! Along with it, *YAHWEH GOD* has added *ONE MORE DAY*!
This is GOD’S EIGHTH DAY!
The day when CHRIST will HAND OVER the NEW HEAVEN and the NEW EARTH to GOD!
NEW HEAVEN: A GOVERNMENT WHERE RIGHTEOUSNESS DWELLS!
NEW EARTH: A PEOPLE FILLED WITH RIGHTEOUS KNOWLEDGE OF THE TRUTH!
Then, as stated in REVELATION 22:1,2,
LIVING WATER will flow
from the THRONE OF THE FATHER,
and from the THRONE OF THE LAMB,
and flow toward the TREE OF LIFE!
NO MORE DEATH!
NO MORE SORROW!
NO MORE CRYING!
NO MORE PAIN!
THE FORMER THINGS HAVE PASSED AWAY!
(REVELATION 21:4)
With this, I CONCLUDE MY PORTION, BELOVED!
Everything spoken in the prophecy of EZEKIEL has been BEAUTIFULLY EXPLAINED in this lesson!
The events that will take place during CHRIST’S THOUSAND-YEAR REIGN,
and the DAY OF GOD’S KINGDOM — the EIGHTH DAY —
are explained VERY CLEARLY in this lesson!
READ AND GAIN CLEAR UNDERSTANDING!
O FATHER, SOURCE OF THE FOUNTAIN OF LIFE!
Abba, we bow before You in gratitude for the grace by which, through Your BELOVED SON, You have given us LIVING WATER.
Having received it, may we not become unworthy, but be transformed into the LIKENESS OF YOUR SON — YOU ALONE MUST HELP US, FATHER!
Continually seeking YOUR HOLY SPIRIT, we pray in the NAME OF CHRIST, OUR GOOD FATHER!
AMEN!
பண்டிகை- 7: கூடாரப்பண்டிகை (சுக்கோத் பகுதி -7)
(லேவியர் 23:34:42)
இன்றைய பாடத்தை நிழல், பொருள் மற்றும் தீர்க்கதரிசன அடிப்படையில் பொருத்தி பார்க்கலாம்!
நிழல்:
கூடாரப் பண்டிகையின் கடைசி நாள்!
மக்கள் மழைக்காகவும்,
பூமியில் ஆசிர்வாதத்திற்க்காகவும் ஜெபித்துக் கொண்டிருக்கும் போது
சீலோவாம் குளத்திலிருந்து ஆசாரியர்கள் ஒரு குடத்தில் தண்ணீரை கொண்டு வந்து வாத்தியங்கள் இசைக்க, பாடல்களுடன் ஒலிக்க பலிபீடத்தில் ஊற்றுகிறார்கள்!
ஏழாம் நாளில் அவர்கள் பலி பீடத்தை சுற்றி மீண்டும் மீண்டும் நடந்தார்கள்.
ஓசன்னா என்ற குரல் அங்கு ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
ஓசன்னா அர்த்தம் = இப்போது காப்பாற்று! என்பதாகும்!
பொருள்:
நம் ஆண்டவராகிய இயேசுவும் இந்த கூடாரப் பண்டிகையின் கடைசி நாளில் நின்று சத்தமாக கூறுகிறார்!
*உங்களில் ஒருவன் தாகமாய் இருந்தால் என்னிடம் வந்து பானம் பண்ணக்கடவன்!* என்று!
மேலும் *என்னை விசுவாசிக்கிறவன் வயிற்றில் இருந்து ஜீவத்தண்ணீர் ஓடும்* என்றார்!
(யோவான் 7: 37;38)
இங்கு ஜீவத்தண்ணீர் என்றால் *பரிசுத்த ஆவி* என்று பொருள்!
அன்று ஆசாரியர்கள் மழையை வேண்டி, பலிபீடத்தில் தண்ணீரை ஊற்றி வேண்டினார்கள்!
ஆனால்; நம் இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்து, *அதைவிட பெரிய ஒன்றைத் தருகிறார்!*
அதுதான் ஜீவத்தண்ணீர். கடவுளிடம் இருந்து வரும் வற்றாத ஒரு விநியோகம்!
அதாவது பரிசுத்த ஆவி!
இது இஸ்ரயேலர்களுக்கு மட்டும் அல்ல;
கிறிஸ்துவை கடவுளின் குமாரன் என்றும்; அவரே நம் மீட்கும் பொருள் என்றும் விசுவாசிக்கும் அனைவருக்கும் கிடைக்கப் போகும் பரிசு!
கடவுளின் பரிசுத்த ஆவி!
இது கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு மனிதரின் உள்ளத்திலும் பாயத் தொடங்கும்!
நீங்கள் இரட்சிப்பின் கிணற்றிலிருந்து மகிழ்ச்சியோடு தண்ணீர் எடுப்பீர்கள்! என்று ஏசாயா 12:3 ல் சொல்லப்பட்ட வசனத்தை நம் எஜமானனும் தம் முதல் வருகையில் அருமையாக நிறைவேற்றுகிறார்!
அவரை விசுவாசிக்கும் அனைவருக்கும், கடவுளின் பரிசுத்த ஆவி பாய்கிறது!
தீர்க்கதரிசனம்:
சகரியா தம் தீர்ககதரிசனத்தில் இவ்வாறு கூறுகிறார்!
(சகரியா 14:18)
ஜீவத்தண்ணீர் எருசலேமில் இருந்து புறப்படும்...."
நம் மேசியாவின் ஆட்சியில் நடைப்பெற போகும் சம்பவம்!
அதாவது;
நம் கிறிஸ்துவின் ஆயிரவருட காலத்தில் நடைபெறப் போகும் சம்பவங்களின் அணிவகுப்பு!
முதலில் சத்திய நீரோடை அவரின் பரிசுத்தவான்களுக்கு பாய்ச்சப்படும்!
பெந்தகொஸ்தே நாளில் மேல்வீட்டறையில் கடவுளின் பரிசுத்த ஆவி கிறிஸ்துவின் முதற்பலன்கள் மீது ஊற்றப்படுகிறது!
பின்பு இந்த உலகம் முழுவதும் ஜீவத்தண்ணீர் தொடர்ந்து பாய்ச்சப்படும்.
அதனால்;
மனிதர்களின் இருதயம் சத்திகரிக்கப்படுகிறது!
சத்தியத்தை பற்றிய திருத்தமான அறிவு பூமியெங்கும் ஊற்றப்படுகிறது!
அப்போது ஆபகூக் 2:14 ல் சொல்லப்பட்டது போல *சமுத்திரம் ஜலத்தினால் நிரம்பியிருக்கிறதைப் போல; பூமியெங்கும் யாவேவின் மகிமையை அறிகிற அறிவினால் நிறைந்திருக்கும்!*
இந்த ஏழு நாள் பண்டிகை, நம் கிறிஸ்து வின் ஆயிர வருட அரசாட்சியில் நடைபெறும் அனைத்து காரியங்களையும் உள்ளடக்கியுள்ளது!
ஆதாமினால் சபிக்கப்பட்ட ஒட்டுமொத்த உலகத்திற்க்கும்,
புது ஆசிர்வாதம்!
சத்திய வெளிச்சம்!
கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து வருபவர்கள், கடவுளின் பரிசுத்த ஆவியை குடிப்பார்கள்.
கூடாரப்பண்டிகை ஏழு நாளுடன் முடிவடையவில்லை! அதனுடன் *யாவே கடவுள்* மேலும் *ஒரு நாளையும்* சேர்த்துள்ளார்!
அதுதான் கடவுளின் எட்டாம் நாள்!
கிறிஸ்து புதிய வானத்தையும், புதிய பூமியையும் தேவனின் ஒப்படைக்கப் போகும் நாள்!
புதிய வானம் : நீதி வாசமுள்ள அரசாங்கம்!
புதிய பூமி : நீதியுள்ள சத்திய அறிவைப் பெற்ற மக்கள்!
பின்பு; வெளிப்படுத்துதல் 22:1;2 ல் கூறப்பட்டுள்ளது போல, ஜீவத்தண்ணீர்,
பிதாவின் சிங்காசனத்தில் இருந்தும்,
ஆட்டுக்குட்டியானவர் சிங்காசனத்தில் இருந்தும் புறப்பட்டு வந்து,
ஜீவ விருட்சத்துக்கு பாயும்!
இனி மரணம் இல்லை!
துக்கம் இல்லை!
அழுகை இல்லை!
வேதனை இல்லை!
முந்தினவையெல்லாம் ஒழிந்து போயிற்று!
(திருவெளிப்பாடு 21:4)
இத்துடன் என் பகுதியை நிறுத்திக் கொள்கிறேன்! பிரியமானவர்களே!
எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசனத்தில் கூறியது எல்லாம் மிக அழகாக பாடத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது!
கிறிஸ்துவின் ஆயிரவருட அரசாட்சியின் போது நடைபெறும் காரியங்களும்,
எட்டாம் நாளாகிய கடவுளின் இராஜ்ஜியத்தின் நாளைக் குறித்தும் மிக அருமையாக பாடத்தில் விளக்கம் உள்ளது!
படித்துப் பார்த்து தெளிவு பெறுக!
உயிரின் ஊற்றுமூலரான பிதாவே!
அப்பா, உங்கள் அருமை குமாரன் மூலமாய், எங்களுக்கு ஜீவத்தண்ணீர் தந்த உங்கள் கிருபைக்கு தலைவணங்கி, அதனைப் பெற்றுக் கொண்ட நாங்கள் அபாத்திரராய் மாறாமல், உங்கள் குமாரனின் சாயலாக மாற, நீங்கள் தான் உதவி செய்ய வேண்டும் தகப்பனே!
உங்கள் பரிசுத்த ஆவியை என்றும் வேண்டி, கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறோம்! எங்கள் நல்ல பிதாவே!
ஆமென்!
JOIN THE LITTLE FLOCK
Superb!
ReplyDelete👍
ReplyDelete